تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

بازار خرید کافه عکس - CafeAx - مطالب ابر دیافراگم
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
کافه عکس - CafeAx
w w w . c a f e a x . c o m

Canon

سرشار از انگیزه و تمایلی برای گرفتن عکس هایی بهتر، سال گذشته برای خودم یک دوربین DSLR(بازتاب عدسی تکی دیجیتال) خوب و زیبا برای کریسمس گرفتم. بی شک من یک کارشناس و خبرهعکاسی نیستم؛ اما زمانی را برای یادگیری برخی نکات عکاسی سپری کردم تا بتوانم بی درنگ برای گرفتن عکس هایی به مراتب بهتر استفاده نمایم. برخی از این نکات می توانند برای هر گونه عکسی بکار گرفته شوند – نه تنها با استفاده از یک DSLR – حتا چنانچه از یک دوربین جمع و جور (point and shoot) یادوربینی بر روی گوشی هوشمند تان برخوردارید، پس اینها ارزش خواندن را دارند.

می بایست تأکید کنم که اینها تنها برای یک فرد کاملا مبتدی نیست؛ چنانچه خودتان را در رده عکاس غیر حرفه ای قرار می دهید، احتمالا می خندید. برای من، این نکات بسیار بسیار گیج کننده بود.

قانون سوم ها

این مورد باید واقعا در مدرسه آموزش داده شود، و یادگیری آن به طور خنده داری ساده است. به طور اساسی چنانچه موضوع تان در مرکز قرار نگیرد، تصاویر بهتر خواهند شد. می دانم، این ممکن است کاملا دور از انتظار به نظر برسد، اما حرفم را تا به آخر گوش کنید.

هر دوربین دیجیتالی – حتا آیفون تان – به همراه یک گزینه شبکه (grid) می آید، که دو خط عمودی و افقی را روی تصویر پوشش می دهد، و تصویر را به 9 بخش تقسیم می کند. اکنون آن را فعال سازید، و به اطراف نگاه کنید. اقلام بصری مورد علاقه را بر روی این خطوط و یا در تقاطع هایی برای ترکیب (composition) بهتر قرار دهید. به عنوان مثال – چنانچه یک افق در تصویر تان وجود دارد، آن را به گونه ای ساکن و بی جان در مرکر قرار ندهید – آن را یا با سومین خط بالا یا سومین خط پایین، بسته به اینکه آیا می خواهید تمرکز (focus) روی آسمان یا  زمین/ دریا باشد، همتراز سازید. چنانچه موضوع پیش زمینه ای وجود دارد – یک فرد یا یک درخت – آنها را در برابر سومین خطوط چپ یا راست قرار دهید.

این تصویر از ویکی پدیا (از کاربری به نام Moondigger)، این قانون را به گونه ای کارآمد نشان می دهد.

River,Tree_The Rule of Thirds_Moondigger

توجه کنید که خطوط راهنما (leading lines) یک بیننده را تشویق می کنند تا به طور طبیعی به “سوی” عکس تان حرکت کند، بنابراین گنجاندن آنها می تواند علاقه و توجه را برانگیزاند. به ویژه که این ممکن است شامل یک جاده، یک رودخانه، یا شاید یک گذرگاه کوتاه که به خارج از موضوع تان، یا فراتر از آن منتهی می شود، باشد.

نما یا دیدگاه تان را تغییر دهید

آیا منطق حکم می کند که می بایست درست از زاویه هم سطح چشم عکاسی کنید؟ نه، این خسته کننده است. دوربین را برای گرفتن عکسی جالب تر به بالا یا پایین حرکت دهید؛ بدیهی است، این مشاهدهنمایاب (viewfinder) را تا اندازه ای دشوار می سازد، به همین دلیل یک صفحه نمایش LCD متحرک می تواند چیز شگفت انگیزی باشد؛ شما می توانید دوربین را بالای سرتان یا روی زمین نگه دارید، و باز هم شاهد آنچه که روی می دهد باشید. این امر به ویژه هنگام عکاسی از کودکان یا حیوان ها مهم است.

در اینجا یک نمونه تصادفی نشان دهنده این نکته است؛ شما عاشق سگ های ملوس هستید، درست است؟ خُب، این سگ من، و نامش لوکی است. نخستین عکس از زاویه هم سطح چشم گرفته، و قانون سوم ها نادیده گرفته شده است. این عکس تعریف کاملی از یک تصویر خسته کننده و بد است.

Loki-1

این یکی، از پایین تر گرفته شده است، و تلاش گردیده تا از قانون سوم برای ترکیب (composition) استفاده شود. تمامی دیگر تنظیمات به همان صورت باقی مانده است. فکر می کنم شما هم قبول دارید که این یکی به مراتب بهتر است.

Loki-2

همواره با وضوح و کیفیت کامل عکس بگیرید.

امروزه با کارت های حافظه بسیار ارزان، به طور قطع هیچ بهانه ای برای کاهش کیفیت در دوربین ها وجود ندارد؛ چنانچه نیازمند بهینه سازی تصویر برای به اشتراک گذاری یا ارسال از طریق ایمیل هستید، این کار را بر روی رایانه با استفاده از یک برنامه مدیریت تصویری استاندارد انجام دهید.

چرا بهانه ای برای گرفتن بهترین عکس ها می آورید؟ تنها دلیل قابل بخشش برای انجام چنین کاری سرعت بخشیدن به روند ذخیره سازی فایل است چنانچه می بایست به طور پیوسته و متوالی عکاسی کنید. برای بسیاری از ما، این کاری بیهوده است.

چنانچه دوربین تان قادر به گرفتن قالب (فرمت) خام (RAW) باشد – جایی که تمامی داده هایی که حسگر دوربین دریافت کرده ذخیره می شود، نه فقط محصول نهایی – از آن استفاده کنید. شما می توانید به عقب بازگشته و یک JPG بد و نامطلوب را ترمیم نمایید، اما شاید قادر باشید این کار را با قالب RAW انجام دهید. شما نمی توانید بر روی برخی تصاویر قیمتی بگذارید. اوه، حتا چنانچه عکس بدی گرفتید، آن را پاک نکنید!

سه ویژگی مطلوب پرتودهی (ISO)، دیافراگم و سرعت شاتر

این دشوار ترین بخش عکاسی برای من است، بنابراین می خواهم از جکسون برای تمامی توصیه های مفیدش سپاسگذاری کنم. من تنها این نکات را به طور خلاصه توضیح خواهم داد؛ برای توضیح و تفسیر کامل به وبگاه عالی ExposureGuide.com سری بزنید، از جایی که این نمودار سودمند آمده است. آن را چاپ کنید، و روی دیوار تان بچسبانید!

Exposure Triangle

توضیح مختصر اینکه، این سه عامل تعیین کننده همه چیز هستند.

  • ISO/ پرتودهی (Exposure) چگونگی حساسیت تراشه دوربین به نور است؛ یک ISO بالا به شما اجازه خواهد داد تا حتا در نور بسیار اندک عکاسی کنید، اما دارای خش (دانه دانه) بیشتری خواهد بود. ISOهای پایین تر بهتر هستند، اما همیشه امکان پذیر نیست.
  • دیافراگم (Aperture) فاصله کانونی عدسی را تعیین می کند و مقدار باز کردن فیزیکی به سوی عدسی است. یک شماره بالاتر به معنای وجود روزنه ای کوچکتر است که اجازه ورود نور را می دهد، که نتیجه آن تیز یا روشن تر شدن و در کانون (focus) قرار گرفتن در بیشتر پس زمینه ها است. یک شماره کوچکتر باز شدن بیشتر است، بنابراین موضوع های پس زمینه خارج از کانون (فوکوس) به نظر می رسند.
  • سرعت شاتر (Shutter Speedمدت زمانی است که شاتر باز می ماند، و اجازه ورود نور بیشتری را می دهد. باز ماندن آن برای مدت زمان طولانی تر، جنبش و حرکت را در یک تصویر نشان خواهد داد، در حالی که یک زمان کوتاه، نشان دهنده یک لحظه خواهد بود.

آموختن حالت ها در دوربین تان

حتا ابتدایی ترین دوربین جمع و جور (point and shoot) تان حداقل از اینها برخوردار خواهد بود:

  • حالت دستی (Manual) که می توانید همه چیز را تنظیم و مشخص سازید.
  • حالت خودکار (Automatic) که دوربین، بهترین حدس را خواهد زد.
  • حالت برنامه ریزی شده (Programmed) که ویژگی های خاصی از پیش تعیین شده است.

به طور کلی می شود گفت، شما می خواهید از حالت برنامه ریزی شده دور مانده و هر چیزی را با افزودن اثرات و جلوه ها به تصویر انجام دهید؛ این کارها همیشه با حالت دستی بهتر امکان پذیر بوده، یا پس از آن قابل اجرا است. چنانچه عکسی سیاه و سپید با یک دوربین جمع و جور (compact) بگیرید، به سادگی داده هایی که هرگز به بازگرداندن دوباره آنها نیستید را نابود می سازید.

در یک دوربین DSLR، چند حالت دیگر را خواهید یافت، و مهم است که آنها را نیز درک کنید. این حالت ها به شما اجازه می دهند تا یک متغیر خاص را تنظیم کنید و به دوربین اجازه انجام کاری بهتر و ارزشمند تر برای دیگر موارد را بدهید.

  • Av: مقدار دیافراگم (Aperture Value). این حالت به طور گسترده ای برای عکسبرداری عمومی مورد استفاده قرار می گیرد و به شما اجازه کنترل دیافراگم را می دهد. دوربین، بهترین سرعت شاتر و پرتودهی را برای استفاده محاسبه خواهد کرد.
  • Tv: مقدار زمان (Time Value). این حالت به شما کنترل سرعت شاتر را ارائه می کند، و به شما اجازه گرفتن و ضبط یک حرکت یا یک لحظه را می دهد. دوربین بهترین مقادیر دیافراگم و پرتودهی را برای استفاده محاسبه خواهد کرد.

این دو حالت جایی هستند که شما بیشترین زمان تان را سپری خواهید کرد، چنانچه همانند من، یک فرد مبتدی در عکاسی DSLR باشید.

نوشته ای از James Bruce

منبع: MakeUseOf




برچسب ها: پرتودهی، ISO، CafeAx، ایزو، دیافراگم، سرعت شاتر، RAW،

دیافراگم چیست؟

به زبان ساده دیافراگم میزان باز یا بسته بودن روزنه ی لنز هنگام عکاسی را مشخص می کند.

زمانی که شما دکمه شاتر دوربین تان را فشار می دهید یک روزنه باز می شود که به سنسور دوربین شما اجازه می دهد تا منظره ای که شما مایل به ثبت آن هستید را ثبت کند.شماره دیافراگمی که شما تعیین نموده اید بر روی سایز روزنه تاثیر می گذارد.هرچه روزنه باز تر باشد میزان نور بیشتری به سنسور می رسد و هرچه بسته تر باشد نور کمتری به سنسور دوربین شما می رسد.

روزنه دیافراگم با معیاری به نام f-stops اندازه گیری می شود.در اینجا ما میزان روزنه دیافراگم را با فرمت f/number نشان خواهیم داد.برای مثال: f/2.8, f/4, f/5.6,f/8,f/22.تغییر از یک استاپ به استاپ دیگر،میزان باز بودن لنز دوربین تان را نصف یا دوبرابر می کند و میزان نوری که به سنسور می رسد به همین ترتیب تغییر خواهد کرد.به یاد داشته باشید تغییر در سرعت شاتر از یک استاپ به استاپ دیگر نیز می تواند نور را نصف یا دو برابر کند.یعنی شما می توانید با کاهش دیافراگم و افزایش سرعت شاتر،و یا برعکس،به مقدار نور مشابهی دست پیدا کنید.این قانون به ظاهر ساده را حتماً به خاطر بسپارید زیرا در آینده کمک های فراوانی به شما می کند.

نکته ای که بسیاری از عکاسان نوپا را آزار می دهد این است که دیافراگم باز که میزان نور بیشتری را به سنسور می رساند با اعداد کوچک نشان داده می شود و دیافراگم بسته که میزان نور کمتری را به سنسور می رساند با اعداد بزرگ نشان داده می شود.یعنی در f/2.8 دیافراگم باز تر از f/22 است.شاید در ابتدا فکر کنید اشتباهی رخ داده اما با گذشت زمان به این قوانین عادت خواهید کرد.

عمق میدان و دیافراگم

تغییر عدد دیافراگم تاثیرات بسیاری در عکس های شما دارد که باید آن ها را به خاطر بسپارید اما مهم ترین تاثیر آن عمق میدانی ست که در عکس های شما وجود خواهد داشت.

عمق میدان (DOF) میزان فکوس عکس شماست.عمق میدان زیاد به این معناست که اکثر عکس شما در فکوس است و هیچگونه تاری ای در آن دیده نمی شود.چه اشیایی که نزدیک به دوربین هستند چه اشیایی که از دوربین فاصله دارند.عکسی که در زیر مشاهده می کنید با f/22 گرفته شده،همانطور که می بینید پیش زمینه و پس زمینه ی عکس کاملا واضح است.

نمونه عکس با دیافراگم بسته

عمق میدان کم به این معنی ست که فقط قسمتی از عکس فکوس است و بقیه ی آن تار است.برای مثال به عکس زیر توجه کنید:

نمونه عکس با دیافراگم باز

همانطور که می بینید قسمت زرد رنگ گل فکوس است اما بقیه ی گل در حالی که شاید کمتر از یک سانتی متر با نقطه ی فکوس فاصله داشته باشند تار هستند.این یک نمونه برای عمق میدان کم است که با f/4.5 گرفته شده است.

اندازه دیافراگم تاثیر بسیار زیادی در عمق میدان دارد.دیافراگم باز (که شماره ی کوچک تر دارد) عمق میدان کم و دیافراگم بسته (که شماره ی آن بزرگ تر است) عمق میدان زیاد در عکس های شما به وجود خواهد آورد.

در ابتدا این قوانین می تواند شما را کمی گیج کند اما بهترین راه این است که به خاطر بسپارید عدد کمتر عمق میدان کم تری به شما می دهد و عدد بیشتر عمق میدان بیشتری به شما می دهد.

با دو مثال در همین رابطه به شما کمک می کنیم تا بیشتر با این موضوع آشنا شوید.دو عکس از یک صحنه با دو عدد دیافراگم مختلف گرفته ایم.

عکس اول با f/22 و عکس دوم با f/2.8 گرفته شده است.تفاوت میان این دو عکس کاملا مشخص است.در تصویری که با f/22 گرفته شده هر دو گل فکوس است و علاوه بر این پس زمینه نیز به میزان بسیار کمی تار شده است اما در عکس دوم که با f/2.8 گرفته شده گل سمت چپ فکوس است و گل سمت راست به دلیل فاصله ی کمی که با نقطه فکوس دارد کمی تار شده و پس زمینه به دلیل فاصله زیادش تا حد زیادی تار شده است.

نمونه عکس با دیافراگم بسته

نمونه عکس با دیافراگم باز

بهترین راه برای درک بهتر این آموزش،این است که همین حالا دوربین تان را بردارید و همین آزمایش را تکرار کنید.نقطه ای را پیدا کنید که در کادر شما اجسامی با فاصله ی دور و نزدیک نسبت به دوربین تان وجود داشته باشد،سپس از همین صحنه یک بار با دیافراگم بسته و یک بار با دیافراگم باز عکس بگیرید.خیلی راحت متوجه تاثیر دیافراگم بر عمق میدان خواهید شد.

بعضی از انواع عکاسی نیاز به عمق میدان زیاد (دیافراگم بسته) دارند:

برای مثال در عکاسی از طبیعت یا مناظر اکثرا از دیافراگم بسته (شماره اف بالا) استفاده می شود.این تنظیمات به عکاس اطمینان می دهد که از دورترین جزئیات تا نزدیک ترین آن ها به وضوح در عکس مشخص خواهد بود.

در حالت دیگر،در عکاسی پرتره استفاده از عمق میدان کم بسیار کارآمد خواهد بود،زیر صورت سوژه را واضح و پس زمینه را کمی تار می کند و این میتواند جلوه ی بسیار زیبایی به عکس شما بدهد.زیرا فکوس بودن سوژه و تار بودن بقیه اشیای موجود در صحنه باعث می شود توجه مخاطب فقط به سوژه جلب شود.در این مورد شما باید از دیافراگم باز (عدد کمتر) استفاده کنید.

عکاسان ماکرو بیشترین استفاده را از دیافراگم باز دارند زیرا آن ها نیاز دارند فقط نقطه فکوس عکسشان واضح باشد تا دیگر اجزای تصویر توجه مخاطب را منحرف نکند و آن ها بتوانند مقصود و هدف خود را به ساده ترین شکل ممکن به مخاطب انتقال دهند.

منبع: Digital Photography School




برچسب ها: دیافراگم، Aperture، کافه عکس، Cafe Ax، f/2.8، عکاسی دیجیتال، عدد اف،
ادمین شنبه 23 اسفند 1393 نظرات ()

عکاسی در شب می‌تواند عکس‌هایی زیبا و دیدنی را برایتان به ارمغان بیاورد. خیابان‌های شهر در رنگارنگ‌ترین زمانشان هستند، هنگامی که چراغ‌های رنگارنگ خیابان‌ها روشن هستند. غروب آفتاب رنگ‌های درخشانی را می‌سازد که می‌تواند منظره‌ی زیبایی را برایتان به منظور عکاسی در شب ایجاد کند. شما می‌توانید عکس‌های در نور کم شب را به کمک یک اس‌ال‌آر و کیت‌لنزی که به همراه آن گرفته‌اید بگیرید. همه اس‌ال‌آرها نیازهای مقدماتی برای عکاسی در شب را دارند. دوربین‌های کامپکت «فشار بده و بگیر» یا point and shot که دارای تنظیمات دستی باشند نیز می‌توانند برای این‌کار استفاده شوند. در ادامه چند نکته مقدماتی برای گرفتن عکسای زیبا در شب و یا نور کم ارائه می‌شود. از سه پایه استفاده کنیداولین چیزی که شما به آن احتیاج دارید یک سه‌پایه است، حتی اگر حمل کردن آن ناراحت کننده و دردناک باشد. در عوض، این کار بهترین راه برای مطمئن شدن این مسئله است که عکس‌‌هایی که در نور کم می‌گیرید شارپ خواهند بود. تعدادی از دوربین‌های جدید دارای قابلیت کاهش لرزش هستند که به شما عکس‌هایی شارپ در سرعت کم شاتر می‌دهند. اما همچنان استفاده از سه پایه بهترین گزینه برای داشتن عکس‌هایی شارپ‌تر در نور کم خواهد بود. شما به راحتی می‌توانید سه‌پایه‌ای متناسب با بودجه‌ی خود پیدا کنید، ولی حتما مطمئن شوید که این سه‌پایه توانایی حمل وزن نهایی دوربین و لنزتان را داشته باشد و به اندازه‌ی کافی برای حمل کردن راحت باشد. از تنظیمات «اولویت با دیافراگم» دوربین خود استفاده کنیددر این حالت شما با کنترل کردن دیافراگم، به دوربین اجازه می‌دهید که خودش سرعت شاتر مناسب را برای نوردهی صحیح انتخاب کند. در دوربین‌های معمول اس‌ال‌آر میزان دیافراگم f/8 ، شما را مطمئن خواهد کرد که عکس‌هایتان کاملاً شارپ و با عمق میدان مناسب خواهند بود. در دوربین‌های point-and-shot که سنسورهای کوچکی دارند، این کار را می‌توان با میزان دیافراگم f/4 نیز انجام داد. دوباره در اینجا استفاده از سه پایه به شما کمک خواهد کرد که عکس‌هایی که با سرعت‌های شاتر یک یا دوثانیه و یا بیشتر، می‌گیرید بدون بلور یا محوشدگی باشند. همچنین در این حالت بهتر است که ISO دوربین خود را در کمترین میزان قرار دهید تا عکس‌های شما نویز کمتری داشته باشند. از سلف‌تایمر دوربین‌تان برای گرفتن عکس استفاده کنیداز سلف‌تایمر دوربینتان یا کابل شاتر (دکلانشور) و یا کنترل از راه دور برای گرفتن عکس استفاده کنید تا از هرگونه تکان خوردن دوربین هنگام فشردن دکمه شاتر جلوگیری کنید. اکثر دوربین‌ها دارای سلف‌تایمر ۲ یا ۱۰ ثانیه هستند، که استفاده از این قابلیت بهترین گزینه خواهد بود. تراز سفیدی دوربین را روی نور روز تنظیم کنیداکثر دوربین‌های دیجیتال به طور پیش‌فرض تنظیم تراز سفیدی (وایت بالانس) آن‌ها روی حالت اتوماتیک است. اما در حالت اتوماتیک دوربین سعی می‌کند تا رنگ نور چراغ‌ها به سفید برساند و در نتیجه رنگ‌های شفاف و زنده‌ی عکس را تغییر خواهد داد. تنظیم «نور روز» رنگ‌های زیبا و زنده‌ی غروب خورشید را بدون آنکه دستکاری زیادی بکند، بهتر حفظ خواهد کرد. در بهترین زمان نور عکس بگیرید ، بهترین زمان شب برای عکاسی هنگامی است که هنوز مقداری رنگ در آسمان باقی مانده است. این زمان عکس‌های رنگارنگ‌تری را نسبت به زمانی که هوا کاملا تاریک است، به شما می‌دهد، هنگامی‌که نور طبیعی با نورهای خیابان مخلوط می‌شود، نتیجه کار می‌تواند کاملاً چشمگیر باشد. نیم‌ساعت قبل، همزمان و بعد از غروب می‌توانند بهترین زمان برای عکاسی باشند. عکس‌ها و تنظیمات را بررسی کنیدعکس‌هایتان روی صفحه ال‌سی‌دی دوربینتان بررسی و مقایسه کنید. آیا از عکس‌هایی که گرفته‌اید راضی هستید و آن‌ها را دوست دارید؟ اگر عکس‌هایتان تاریک هستند از ابزار تصحیح نوردهی (exposure compensation) برای تنظیم نوردهی در سرعت شاتر بالا استفاده کنید. همینطور اگر عکس‌هایتان بیش از حد روشن است از همان ابزار برای تصحیح نوردهی در سرعت شاتر کم استفاده کنید. معمولا اکثر دوربین‌های اس‌ال‌آر ممکن است به تصحیح نوردهی نیاز داشته باشند تا عکس‌های گرفته شده زیبا و با نور مناسب به نظر بیایند.
توضیحات اضافی: تصحیح نوردهی چیست؟ابزارهای سنجش نور دوربین‌ها کامل نیستند. گاهی اوقات اندازه‌های انتخاب شده توسط دوربین عکس‌هایی با نور خیلی زیاد و یا با نور خیلی کم ایجاد می‌کنند. تصیح نوردهی ویزگی‌ای در دوربین است که به شما اجازه می‌دهد تا نوردهی را تنظیم کنید. با انجام این کار شما می‌توانید به صورت دستی نوردهی را تا جایی‌که عکس به اندازه‌ی کافی روشن‌تر و یا تیره‌تر شود تنظیم کنید. معمولاً میزان این تغییرات بین -۲ تا +۲ EV و با گام‌های ۱/۳ (یک‌سوم) می‌باشد. هر دوربین ممکن است تفاوت‌های اندکی در روش‌های اعمال این تنظیمات داشته باشد، بنابراین لطفا به دفترچه راهنمای دوربین خود مراجعه کنید. حالت الویت با دیافراگم چیست؟ حالت الویت با دیافراگم یا تقدم با دیافراگم، یک تنظیم در دوربین است که به شما اجازه می‌دهد تا عدد دیافراگم را خودتان انتخاب کنید. در این حالت دوربین به طور خودکار سرعت شاتر مناسب برای این دیافراگم را تشخیص می‌دهد. هدف اصلی از حالت الویت با دیافراگم کنترل عمق میدان است. عمق میدان فاصله‌ای است که در آن اشیا در پیش‌زمینه و پس‌زمینه‌ای که شما انتخاب کرده‌اید شارپ و یا محو (بلور) هستند. در عکاسی منظره در شب شما باید مطمئن باشید که فوکوس تصویرتان کاملا شارپ باشد. برای این‌کار بایستی عدد دیافراگم‌تان به میزان مناسب بزرگ باشد. دیافراگم لنز شما ممکن است از ۲٫۸ یا ۳٫۶ به عنوان بازترین دریچه شروع شود تا کوچک‌ترین دریچه که ممکن است f/16 یا f/22 باشد. دیافراگم (دریچه) بازتر منجر به محوتر شدن بک‌گراند عکستان و کاهش عمق میدان می‌شود. بسته‌تر شدن دیافراگم که همان بزرگتر شدن عدد آن است باعث شارپ‌تر شدن پس‌زمینه و پیش‌زمینه عکستان خواهد شد. تنظیم دیافراگم روی f/8 یا f/11 معمولاً برای بدست آوردن فوکوسی کاملاً شارپ در عکاسی منظره مناسب هستند.




برچسب ها: عکاسی در شب، کافه عکس، نوردهی، دیافراگم، عمق میدان، cafeax،
درباره وبلاگ

Instagram : CafeAx_com
آخرین مطالب
نظر سنجی
دوربین شما کدام است یا طرفدار کدام برند هستید ؟






نویسندگان
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :