تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

بازار خرید کافه عکس - CafeAx - مطالب دی 1391
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
کافه عکس - CafeAx
w w w . c a f e a x . c o m
ادمین دوشنبه 11 دی 1391 نظرات ()

1- سرعت شاتر چیست؟

بیایید با یک تعریف کلی از سرعت شاتر اغاز کنیم : این روزها ، شاتر در یک  دوربین دیجیتال  یک صفحه نازک است  که CCD  را می پوشاند (   CCD را به عنوان , فیلم ، در نظربگیرید ). در نتیجه اجازه می دهد ، نوررا از بیرون به  CCD تابیده شده و عکس گرفته شود. مدت زمانی که شاتر باز می ماند تا عکس گرفته شود، به عنوان سرعت شاتر نامیده می شود.
یک مفهوم کلی اینجا وجود دارد ، هر چه شاتر بیشتر باز می ماند ( یعنی سرعت پایین شاتر ) ، مقدار بیشتری از نور وارد دوربین می شود. سرعت بالای شاتر یعنی مقدار کمتری از نور  وارد دوربین می شود.

سرعت شاتر بر اساس ثانیه انجام می‌گیرد. برای مثال ۴ دهم معادل ۴ ثانیه و ¼ معادل یک چهارم ثانیه است. علامت اختصاری B نیز در بسیاری از دوربین‌ها بدین معناست که شاتر دوربین تا زمانی که عکاس دوباره دکمه شاتر را فشار دهد باز خواهد ماند

2- چگونه سرعت شاتر بیان می شود ؟
اگر به دوربین های دیجیتال مدرن نگاه کنید ، سرعت های شاتر عموماً به عنوان یک هشتم ثانیه بیان می شود. محدوده سرعت های شاتر را می توان به عنوان یک ، 2/1 ، 4/1 ، 8/1 ، 15/1 ، 30/1 ، 60/1 ، 125/1، 250/1 بیان کرد که هر یک بخشی از یک ثانیه هستند. 

3- انتخاب سرعت صحیح شاتر.
سوال مهم اینجاست. در زمان عکس انداختن چگونه می توانید سرعت صحیح شاتررا انتخاب کنید؟ خوب، اگر شما یک دوربین غیر حرفه‌ای داشته باشید و عکس برداری کنید این موضوع چندان مهم نیست. خیلی ساده دوربین را به حالت اتوماتیک درآورید و عکس خود را بگیرید، مختصات خودکار داخلی دوربین ، سرعت شاتر را برای شما تنظیم خواهد کرد.
با وجود این ، اگر دوست دارید با مختصات دستی کار کنید و دوربین پیشرفته تری داشته باشید ، انتخاب سرعت شاتر به طور حتم برای شما اهمیت پیدا خواهد کرد. 


آنچه که باید به خاطر بسپارید این است که سرعت شاتر بسیار مربوط به نوع حرکت سوژه شما میباشد. 
از سرعت شاتر کم (برای مثال : 60/ 1 یا پایین تر ) استفاده کنید ، اگر می خواهید کشیدگی مختصری در عکس ایجاد کنید که نشان دهنده سرعت در عکس است. 

با این وجود به یاد داشته باشید که سرعت کم شاتر به این معنی است که شما باید دوربین را برای یک مدت طولانی ثابت نگه دارید. اگر نمی توانید چنین کاری را انجام دهید معمولاً عکس شما خوب در نخواهد آمد.
برای حل این مشکل از یک سه پایه استفاده کنید یا پیش از گرفتن عکس بازوهای خود را به آرامی شل کنید. به عنوان یک قانون کلی ، اگر سرعت شاتر 30/1 یا کمتر باشد ، من به طور حتم از سه پایه ام  برای آرام  نگه داشتن دوربین استفاده خواهم کرد. 

اگر می خواهید از یک جسم در حال حرکت سریع عکس بگیرید ، از یک شاتر با سرعت بالا (125/1 یا بالاتر) استفاده کنید. 

مثال خوب شامل ماشینی در حال گذر یا یک پرنده در حال پرواز است. حال مشکلی که با سرعت های بالای شاتر پیدا می شود این است که شما ممکن است به طور کامل تصویر را از دست بدهید. زیرا شاتر خیلی سریع باز و بسته می شود. 
برای حل این مشکل می توانید یکی از این دو مورد را به کار ببرید :
• از LCD  دوربین استفاده  نکنید. از طریق منظره یاب با  چشمی  نگاه کنید تا شیئ  را که  در محدوده دید دوربین در حال عبور است ببینید .
• می توانید از لنزهایی استفاده کنید که محدوده دید را افزایش می دهد و به شما اجازه می دهد زمان بیشتری برای گرفتن عکس داشته باشید.

4- از نورسنج استفاده کنید. 
 نکته دیگری که به مفید بودن آن پی بردم  استفاده از نورسنج دوربین است. بیشتر دوربین های پیشرفته دیجیتال باید این ویژگی را دارند. نورسنج به شما خواهد گفت : آیا نور بسیار زیاد است یا خیلی کم است.
اگر بسیار روشن باشد ، شما می توانید سرعت سریع شاتر را انتخاب کنید ( مانند 250/1) شاتر سریع باز و بسته می شود که باعث می شود نور زیادی وارد نشود. اگر بسیار تیره است ، پس کار برعکس را انجام دهید. از سرعت شاتر کم استفاده کنید تا به دریچه دوربین فرصت دهید تا نور را وارد دوربین کند.

به منظور تنظیم  سرعت شاتر، اگر جسم شما به صورت مدور نسبت به دوربین شما در حال حرکت است باید سرعت بالاتری از شاتر را مورد نظر داشته باشید تا تصویر را ضبط  کنید. 

اگر جسم مورد نظر در حال دویدن با زاویه نسبت به دوربین شماست ، شما باید شاتری با  سرعت پایین تر انتخاب کنید.
 یک مثال: یک عکس از سگ خانگی شماست. سگی که به سمت شما می دود نیاز به سرعت پایین شاتر دارد در حالی که سگی که در طول شما می دود، سرعت برعکسی را می خواهد.




ادمین دوشنبه 11 دی 1391 نظرات ()

برای عکاسی در شب بهتر است یک دوربین حرفه ای تهیه کنید. در انتخاب دوربین به گزینه‌ی سرعتِ شاتر توجه کنید چرا که سرعت پایین‌تر نور بیشتری را ثبت می‌کند.

این گزینه غالبا از 30 تا  1/2,000 قابل تنظیم است. اما اگر واقعا به عکاسی در شب علاقه دارید و می‌خواهید بیشتر از آن لذت ببرید دوربینی انتخاب کنید که قابلیت عکاسی با نوردهی بسیار بالایی داشته باشد.

این گزینه که Bulb نامیده می‌شود به شما اجازه می‌دهد نو ورود نور به دوربین را تا بی‌نهایت کنترل کنید.

با استفاده از سرعت پایین شاتر می‌توانید عکس‌های قابل قبولی در شب ثبت کنید.

با استفاده از گزینه‌ Bulb می‌توانید تا بی‌نهایت دریچه شاتر را برای ورود نور باز نگه دارید. این تصویری از شهاب باران با یک ساعت نوردهی ثبت شده است. 

علاوه بر این پیش از خرید دوربین به دو نکته دیگر نیز توجه کنید:

1. گزینه‌های عکس برداری (Shooting Modes1)
دوربین‌های دیجیتال قابلیت ثبت تصویر در نورهای بسیار کم را دارند. اما چرا با وجود سرعت شاتر پایین در دوربین، عکس‌ها در شب غالبا با گزینه اتوماتیک ( P یا A ) تیره و تار می‌شوند؟

علت این است که در دوربین‌های دیجیتال خانگی سرعت پایین شاتر هنگام عکس برداری با گزینه اتوماتیک مورد استفاده قرار گرفته نمی‌شود. در واقع دوربین برای ثبت یک تصویر در شب به نور بیشتری نیاز دارد و بهترین روش انتخاب گزینه کنترل دستی (Manual) دوربین است. بنابراین پیش از خرید دوربین از امکان تنظیم دستی آن مطمئن شوید.

2. کنترل از راه دور (Remote Controller) و زمان سنج خودکار (Self-Timer)
نکته دوم وجود امکان دو گزینه کنترل از راه دور و یا زمان سنج خودکار است. شما با بهره‌گیری از این دو گزینه می‌توانید بدون وارد آوردن کوچک‌ترین لرزش به دوربین عکس‌برداری کنید.

امکان به کار انداختن شاتر دوربین با وسیله کنترل از راه دور (با سیم و بی سیم) گزینه مناسب‌تری‌ است که متاسفانه بسیاری از دوربین‌های دیجیتال خانگی از آن بی‌بهره‌اند. اما زمان سنج خودکار تقریبا در تمامی دوربین‌ها وجود دارد. این گزینه در اکثر موارد 10 ثانیه بعد از فشردن شاتر عکس می‌گیرد. این مدت در بعضی موارد بسیار طولانی است به ویژه زمانی که نیاز به عکاسی پیاپی از یک موضوع دارید.





عمق میدان (DOF) یکی از اصول اولیه عکاسی است. وقتی روی یک تصویر فوکوس می‌کنید، تنها صفحه معینی (که در فاصله خاصی از دوربین قرار دارند) واقعا فوکوس می‌شود. هر چیزی که جلوتر یا عقب‌تر از آن صفحه واقع باشد به میزان فاصله‌اش از این صفحه بیشتر مات یا خارج از فوکوس می‌شود. نواحی نزدیک صفحه فوکوس (در جلو و عقب) که هنوز شارپنس قابل قبولی دارند، به عنوان عمق میدان شناخته می شود.
سه عامل در عمق میدان تاثیر گذار است: اولین عامل دیافراگم است. دیافراگم‌های باز مانند f/2.8 یا f/4 باعث عمث میدان‌های باریک می‌شوند، در حالی که دیارفاگم‌های بسته مانند f/16 یا f/22 عمق میدان‌های وسیع ایجاد می‌کنند.


با توجه به نتیجه‌ای که می‌خواهید در عکس خود بدست آورید باید دیافراگم را انتخاب کنید. اگر می‌خواهید که سوژ‌ه را از پس‌زمینه جدا کنید، همانند حالتی که از یک نفر پرتره می‌گیرید یا نمای نزدیکی از یک حیوان در دنیای حیات وحش می‌گیرید، شما به یک دیافراگم باز نیاز دارید. از طرف دیگر اگر می‌خواهید که تمام عکس در فوکوس و شارپ باشد (همانند عکسهای منظره) باید از دیافراگم‌های کوچک مانند f/16 استفاده کنید. البته موردی را که در ابتدا درباره اثر دیافراگم بر روی شارپنس گفته شد در نظر داشته باشید و بسته ترین دیافراگم قابل استفاده لنز خود را بشناسید.
دومین عامل تاثیر گذار بر روی عمق میدان فاصله کانونی است. اگر اندازه سوژه ثابت است، برای هر لنزی عمق میدان در یک دیافراگم خاص یکسان است. مثلا فرض کنید که می خواهید از یک پروانه عکس بگیرید. در یک دیافراگم ثابت، شما همان عمق میدان را در 50 م.م. و 200 م.م. خواهید داشت. تنها تفاوت در این است که در 200 م.م. بخاطر زاویه دید باریک‌تر، پس زمینه تمیزتری خواهید داشت. 

اگر از یک سوژه یکسان با فواصل کانونی مختلف عکس بگیرید، عمق میدان یکسان است، اما در فاصله کانونی بلند‌تر پس زمینه تمیز‌تری خواهیم داشت.

اندازه سوژه سومین عامل تاثیرگذار در عمق میدان است. اگر از سوژه‌های بزرگ عکس می‌گیرید، شما به نسبت عمق میدان بزرگتری خواهید داشت. مثلا اگر از یک کوه با f/5.6 عکس بگیرید عمق میدان بسیار بزرگی دارید، اما اگر با همین دیافراگم از یک پروانه عکس بگیرید، عمق میدان شما بسیار باریک خواهد شد.


چگونه از عمق میدان بهترین استفاده را بکنیم؟
وقتی از یک انسان یا حیوان عکس می‌گیرید، همیشه باید بر روی چشم‌ها فوکوس کنید و دیافراگمی را انتخاب کنید که عمق میدان مناسبی برای سوژه مورد نظر شما ایجاد می‌کند. برای حیوانات یا اشیاء کوچک معمولا دیافراگم‌هایی مانند f/8 یا f/11 مناسب است، برای سوژه‌های بزرگتر معمولا دیافراگم f/4 یا f/5.6 انتخاب می‌شود. در عکاسی ماکرو، اگر بخواهید که تمام سوژه در فوکوس باشد، باید سعی کنید که کاملا از زاویه موازی با طول سوژه عکاسی کنید.


در عکاسی منظره، تکنیک کار متفاوت است. بعضی عکاسها سعی می‌کنند که عمق میدان و فاصله هایپرفوکال را محاسبه کنند. (هایپرفوکال فاصله فوکوسی است که بزرگترین عمق میدان را در یک دیافراگم خاص ایجاد می‌کند). محاسبه این فاصله در هر مورد کمی زمان‌بر است و معمولا بهتر است از روش‌های تجربی برای تعیین یک فاصله فوکوس مناسب استفاده کنیم.
با یک لنز زاویه باز (واید) و دیافراگم f/16، شما یک عمق میدان بسیار وسیع دارید و براحتی می‌توانید یک عکس کاملا فوکوس بگیرید. اگر نزدیکترین جزء ترکیب بندی شما در فاصله 2-3 متری قرار دارد، در فاصله 6-8 متری فوکوس کنید و دیافراگم را روی f/16 بگذارید تا همه چیز از نزدیکترین سوژه تا بینهایت شارپ باشد. اگر نزدیکترین جزء در یک متری یا کمتر است روی 1.5 تا 2 متر فوکوس کنید و با دیافراگم f/16 ( یا f/22 اگر نزدیکترین جزء خیلی نزدیک است) عکس بگیرید. اگر می خواهید که فوکوس را بررسی کنید، می‌توانید عکس را در حالت نهایت زوم در مرور دوربین بررسی کنید.





در عکاسی زاویه دید (Angle of View) به میزان زاویه ای اطلاق می شود که در آن صحنه توسط دوربین به تصویر کشیده می شود. کلمه میدان دید نیز به صورت قابل معاوضه ای به جای این لغت به کار می رود. تشخیص دادن زاویه دید از زاویه پوشش (Coverage) ،که بیانگر زاویه نورافکنی لنز بر روی نقطه کانونی است یه به عبارت ساده تر ماکزیمم زاویه قابل پوشش دهی لنز برای یک صحنه است.

زاویه دید با دو متغیر تعیین می‌شود:

فاصله کانونی و سایز سنسور. معمولا در دوربین‌ها محدوده گسترده‌ای از فاصله‌ کانونی بین ۱۲ تا ۶۰۰ م.م. مورد استفاده است. به طور کلی ۴ سایز سنسور در دوربین‌های حرفه‌ای SLR رایج است: سایز 4/3 (سنسورهای 18*13 م.م.)، APS-C (سنسورهای 25x16.7 م.م.) ، 35 م.م. (24x36 م.م.)، و قطع متوسط دیجیتال (36x48 م.م.). فرمولی که با آن زاویه دید را محاسبه می‌کنند اینگونه است:

A=2*arctan d/2f

که در آن d اندازه قطر سنسور و f فاصله کانونی است.
در هر فرمتی، فاصله کانونی که زاویه دیدی تقریبا 46 درجه را نتیجه می‌دهد به عنوان فاصله کانونی استاندارد یا نرمال در نظر گرفته می‌شود، زیرا این زاویه تقریبا برابر با زاویه دید جشم انسان است. لنزهایی که فاصله کانونی کمتری دارند لنزهای زاویه باز (واید) نامیده می‌شوند و زاویه دید بازتری را ارائه می‌دهند و لنزهایی که فاصله کانونی بزرگتری را دارند لنزهای تله فتو نامیده شده و زاویه دید بسته‌تری دارند.




فاصله کانونی عبارت است از فاصله مرکز اپتیکی یک لنز  از نقطه کانونی آن به میلی متر که در شرایطی که سوژه در فاصله بی نهایت و در وضعیت فوکوس  باشد  بر روی سنسور یا فیلم قرار می گیرد .با توجه به آنکه لنز دوربین  قسمتی از منظره را روی فیلم یا سنسور منعکس می کند، با در نظر گرفتن زاویه دیدی که از  لنز نسبت به چشم انداز  در اختیار داریم ، می توان محدوده دید را بصورت عمودی یا افقی اندازه گیری کرد. سنسورها یا فیلمهای بزرگ تر دارای زاویه دید(FOV) باز تری بوده و قسمت بیشتری از صحنه را ثبت خواهند کرد. زاویه دیدی (FOV)  با فاصله کانونی مشخص ،معمولا بر اساس عکاسی با فیلم 35 میلیمتری تعیین می شود زیرا این فرمت در مقایسه با سایر فرمت ها رایج تر است.

در عکاسی با فیلم 35 میلیمتری، لنزهایی با فاصله کانونی 50 میلیمتر را "نرمال" می نامند زیرا بدون نیاز به بزرگنمایی و کوچکنمایی می توانند تصاویر را همان گونه ثبت  کنند که ما با چشم غیر مسلح قادر به دیدنشان هستیم(یعنی همان زاویه 45 درجه) .

لنزهای واید (فاصله کانونی کم) به دلیل بر خورداری از زاویه دید بازتر، طبیعطا قادر به ثبت فضای بیشتری از چشم انداز می باشند، این  در حالی است که لنزهای تله (فاصله کانونی زیاد) دارای زاویه تصویر تنگ تری نسبت به لنزهای نرمال هستند. در جدول زیر چند نونه از فواصل کانونی درج شده است:

فاصله های کانونی متعارف و معادل آنها در فیلم های 35 میلی متری

 <20mm

سوپر واید

35mm-24mm

زاویه واید

50mm

لنز نرمال

300mm-80mm

تله

>300mm

سوپر تله

 
تغییر در فاصله کانونی به ما این امکان را می دهد تا به سوژه نزدیک تر یا دورتر شویم  و به همین جهت اثر غیر مستقیمی بر روی پرسپکتیو خواهد داشت. بعضی دوربین های دیجیتال  بازه زومشان دارای  قابلیت  barrel distortion  در زاویه باز و pincushion distortion در زاویه تله می باشند.


فاصله کانونی معادل با فیلمهای 35 میلی متری
فاصله کانونی آن دسته از  دوربین های دیجیتال  که مجهز به سنسورهای با سطح کوچکتری نسبت به سطح  فیلمهای 35 میلیمتری  هستند را می توان با استفاده از "Focal Lenght Multiplier " به همان فاصله کانونی در فیلمهای 35 میلی متری تبدیل کرد.


زوم اپتیکال و زوم دیجیتال
اپتیکال زوم= حداکثر فاصله کانونی تقسیم بر حداقل فاصله کانونی
برای مثال، زوم اپتیکال 28-280 میلی متری به معنای 280 میلیمتر تقسیم بر 28 میلیمتر برابر 10x می باشد. به این معنا که اندازه سوژه ای که روی فیلم یا سنسور منعکس گردیده در حداکثر حالت زاویه  تله (280mm) ده برابر بزرگتر از اندازه آن در حداکثر زاویه باز(28mm) می باشد.البته باید توجه داشت که  زوم اپتیکال را نباید با زوم دیجیتال اشتباه گرفت.




درباره وبلاگ

Instagram : CafeAx_com
آخرین مطالب
نظر سنجی
دوربین شما کدام است یا طرفدار کدام برند هستید ؟






نویسندگان
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :