تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

بازار خرید کافه عکس - CafeAx
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
کافه عکس - CafeAx
w w w . c a f e a x . c o m
ادمین سه شنبه 31 شهریور 1394 نظرات ()

امور تخصصی فیلم ، عکس و تیزر

09121195995  -  09391098990

اینستا گرام کافه عکس

CafeAx_com



ادمین دوشنبه 11 دی 1391 نظرات ()

برای عکاسی در شب بهتر است یک دوربین حرفه ای تهیه کنید. در انتخاب دوربین به گزینه‌ی سرعتِ شاتر توجه کنید چرا که سرعت پایین‌تر نور بیشتری را ثبت می‌کند.

این گزینه غالبا از 30 تا  1/2,000 قابل تنظیم است. اما اگر واقعا به عکاسی در شب علاقه دارید و می‌خواهید بیشتر از آن لذت ببرید دوربینی انتخاب کنید که قابلیت عکاسی با نوردهی بسیار بالایی داشته باشد.

این گزینه که Bulb نامیده می‌شود به شما اجازه می‌دهد نو ورود نور به دوربین را تا بی‌نهایت کنترل کنید.

با استفاده از سرعت پایین شاتر می‌توانید عکس‌های قابل قبولی در شب ثبت کنید.

با استفاده از گزینه‌ Bulb می‌توانید تا بی‌نهایت دریچه شاتر را برای ورود نور باز نگه دارید. این تصویری از شهاب باران با یک ساعت نوردهی ثبت شده است. 

علاوه بر این پیش از خرید دوربین به دو نکته دیگر نیز توجه کنید:

1. گزینه‌های عکس برداری (Shooting Modes1)
دوربین‌های دیجیتال قابلیت ثبت تصویر در نورهای بسیار کم را دارند. اما چرا با وجود سرعت شاتر پایین در دوربین، عکس‌ها در شب غالبا با گزینه اتوماتیک ( P یا A ) تیره و تار می‌شوند؟

علت این است که در دوربین‌های دیجیتال خانگی سرعت پایین شاتر هنگام عکس برداری با گزینه اتوماتیک مورد استفاده قرار گرفته نمی‌شود. در واقع دوربین برای ثبت یک تصویر در شب به نور بیشتری نیاز دارد و بهترین روش انتخاب گزینه کنترل دستی (Manual) دوربین است. بنابراین پیش از خرید دوربین از امکان تنظیم دستی آن مطمئن شوید.

2. کنترل از راه دور (Remote Controller) و زمان سنج خودکار (Self-Timer)
نکته دوم وجود امکان دو گزینه کنترل از راه دور و یا زمان سنج خودکار است. شما با بهره‌گیری از این دو گزینه می‌توانید بدون وارد آوردن کوچک‌ترین لرزش به دوربین عکس‌برداری کنید.

امکان به کار انداختن شاتر دوربین با وسیله کنترل از راه دور (با سیم و بی سیم) گزینه مناسب‌تری‌ است که متاسفانه بسیاری از دوربین‌های دیجیتال خانگی از آن بی‌بهره‌اند. اما زمان سنج خودکار تقریبا در تمامی دوربین‌ها وجود دارد. این گزینه در اکثر موارد 10 ثانیه بعد از فشردن شاتر عکس می‌گیرد. این مدت در بعضی موارد بسیار طولانی است به ویژه زمانی که نیاز به عکاسی پیاپی از یک موضوع دارید.





عمق میدان (DOF) یکی از اصول اولیه عکاسی است. وقتی روی یک تصویر فوکوس می‌کنید، تنها صفحه معینی (که در فاصله خاصی از دوربین قرار دارند) واقعا فوکوس می‌شود. هر چیزی که جلوتر یا عقب‌تر از آن صفحه واقع باشد به میزان فاصله‌اش از این صفحه بیشتر مات یا خارج از فوکوس می‌شود. نواحی نزدیک صفحه فوکوس (در جلو و عقب) که هنوز شارپنس قابل قبولی دارند، به عنوان عمق میدان شناخته می شود.
سه عامل در عمق میدان تاثیر گذار است: اولین عامل دیافراگم است. دیافراگم‌های باز مانند f/2.8 یا f/4 باعث عمث میدان‌های باریک می‌شوند، در حالی که دیارفاگم‌های بسته مانند f/16 یا f/22 عمق میدان‌های وسیع ایجاد می‌کنند.


با توجه به نتیجه‌ای که می‌خواهید در عکس خود بدست آورید باید دیافراگم را انتخاب کنید. اگر می‌خواهید که سوژ‌ه را از پس‌زمینه جدا کنید، همانند حالتی که از یک نفر پرتره می‌گیرید یا نمای نزدیکی از یک حیوان در دنیای حیات وحش می‌گیرید، شما به یک دیافراگم باز نیاز دارید. از طرف دیگر اگر می‌خواهید که تمام عکس در فوکوس و شارپ باشد (همانند عکسهای منظره) باید از دیافراگم‌های کوچک مانند f/16 استفاده کنید. البته موردی را که در ابتدا درباره اثر دیافراگم بر روی شارپنس گفته شد در نظر داشته باشید و بسته ترین دیافراگم قابل استفاده لنز خود را بشناسید.
دومین عامل تاثیر گذار بر روی عمق میدان فاصله کانونی است. اگر اندازه سوژه ثابت است، برای هر لنزی عمق میدان در یک دیافراگم خاص یکسان است. مثلا فرض کنید که می خواهید از یک پروانه عکس بگیرید. در یک دیافراگم ثابت، شما همان عمق میدان را در 50 م.م. و 200 م.م. خواهید داشت. تنها تفاوت در این است که در 200 م.م. بخاطر زاویه دید باریک‌تر، پس زمینه تمیزتری خواهید داشت. 

اگر از یک سوژه یکسان با فواصل کانونی مختلف عکس بگیرید، عمق میدان یکسان است، اما در فاصله کانونی بلند‌تر پس زمینه تمیز‌تری خواهیم داشت.

اندازه سوژه سومین عامل تاثیرگذار در عمق میدان است. اگر از سوژه‌های بزرگ عکس می‌گیرید، شما به نسبت عمق میدان بزرگتری خواهید داشت. مثلا اگر از یک کوه با f/5.6 عکس بگیرید عمق میدان بسیار بزرگی دارید، اما اگر با همین دیافراگم از یک پروانه عکس بگیرید، عمق میدان شما بسیار باریک خواهد شد.


چگونه از عمق میدان بهترین استفاده را بکنیم؟
وقتی از یک انسان یا حیوان عکس می‌گیرید، همیشه باید بر روی چشم‌ها فوکوس کنید و دیافراگمی را انتخاب کنید که عمق میدان مناسبی برای سوژه مورد نظر شما ایجاد می‌کند. برای حیوانات یا اشیاء کوچک معمولا دیافراگم‌هایی مانند f/8 یا f/11 مناسب است، برای سوژه‌های بزرگتر معمولا دیافراگم f/4 یا f/5.6 انتخاب می‌شود. در عکاسی ماکرو، اگر بخواهید که تمام سوژه در فوکوس باشد، باید سعی کنید که کاملا از زاویه موازی با طول سوژه عکاسی کنید.


در عکاسی منظره، تکنیک کار متفاوت است. بعضی عکاسها سعی می‌کنند که عمق میدان و فاصله هایپرفوکال را محاسبه کنند. (هایپرفوکال فاصله فوکوسی است که بزرگترین عمق میدان را در یک دیافراگم خاص ایجاد می‌کند). محاسبه این فاصله در هر مورد کمی زمان‌بر است و معمولا بهتر است از روش‌های تجربی برای تعیین یک فاصله فوکوس مناسب استفاده کنیم.
با یک لنز زاویه باز (واید) و دیافراگم f/16، شما یک عمق میدان بسیار وسیع دارید و براحتی می‌توانید یک عکس کاملا فوکوس بگیرید. اگر نزدیکترین جزء ترکیب بندی شما در فاصله 2-3 متری قرار دارد، در فاصله 6-8 متری فوکوس کنید و دیافراگم را روی f/16 بگذارید تا همه چیز از نزدیکترین سوژه تا بینهایت شارپ باشد. اگر نزدیکترین جزء در یک متری یا کمتر است روی 1.5 تا 2 متر فوکوس کنید و با دیافراگم f/16 ( یا f/22 اگر نزدیکترین جزء خیلی نزدیک است) عکس بگیرید. اگر می خواهید که فوکوس را بررسی کنید، می‌توانید عکس را در حالت نهایت زوم در مرور دوربین بررسی کنید.





در عکاسی زاویه دید (Angle of View) به میزان زاویه ای اطلاق می شود که در آن صحنه توسط دوربین به تصویر کشیده می شود. کلمه میدان دید نیز به صورت قابل معاوضه ای به جای این لغت به کار می رود. تشخیص دادن زاویه دید از زاویه پوشش (Coverage) ،که بیانگر زاویه نورافکنی لنز بر روی نقطه کانونی است یه به عبارت ساده تر ماکزیمم زاویه قابل پوشش دهی لنز برای یک صحنه است.

زاویه دید با دو متغیر تعیین می‌شود:

فاصله کانونی و سایز سنسور. معمولا در دوربین‌ها محدوده گسترده‌ای از فاصله‌ کانونی بین ۱۲ تا ۶۰۰ م.م. مورد استفاده است. به طور کلی ۴ سایز سنسور در دوربین‌های حرفه‌ای SLR رایج است: سایز 4/3 (سنسورهای 18*13 م.م.)، APS-C (سنسورهای 25x16.7 م.م.) ، 35 م.م. (24x36 م.م.)، و قطع متوسط دیجیتال (36x48 م.م.). فرمولی که با آن زاویه دید را محاسبه می‌کنند اینگونه است:

A=2*arctan d/2f

که در آن d اندازه قطر سنسور و f فاصله کانونی است.
در هر فرمتی، فاصله کانونی که زاویه دیدی تقریبا 46 درجه را نتیجه می‌دهد به عنوان فاصله کانونی استاندارد یا نرمال در نظر گرفته می‌شود، زیرا این زاویه تقریبا برابر با زاویه دید جشم انسان است. لنزهایی که فاصله کانونی کمتری دارند لنزهای زاویه باز (واید) نامیده می‌شوند و زاویه دید بازتری را ارائه می‌دهند و لنزهایی که فاصله کانونی بزرگتری را دارند لنزهای تله فتو نامیده شده و زاویه دید بسته‌تری دارند.




فاصله کانونی عبارت است از فاصله مرکز اپتیکی یک لنز  از نقطه کانونی آن به میلی متر که در شرایطی که سوژه در فاصله بی نهایت و در وضعیت فوکوس  باشد  بر روی سنسور یا فیلم قرار می گیرد .با توجه به آنکه لنز دوربین  قسمتی از منظره را روی فیلم یا سنسور منعکس می کند، با در نظر گرفتن زاویه دیدی که از  لنز نسبت به چشم انداز  در اختیار داریم ، می توان محدوده دید را بصورت عمودی یا افقی اندازه گیری کرد. سنسورها یا فیلمهای بزرگ تر دارای زاویه دید(FOV) باز تری بوده و قسمت بیشتری از صحنه را ثبت خواهند کرد. زاویه دیدی (FOV)  با فاصله کانونی مشخص ،معمولا بر اساس عکاسی با فیلم 35 میلیمتری تعیین می شود زیرا این فرمت در مقایسه با سایر فرمت ها رایج تر است.

در عکاسی با فیلم 35 میلیمتری، لنزهایی با فاصله کانونی 50 میلیمتر را "نرمال" می نامند زیرا بدون نیاز به بزرگنمایی و کوچکنمایی می توانند تصاویر را همان گونه ثبت  کنند که ما با چشم غیر مسلح قادر به دیدنشان هستیم(یعنی همان زاویه 45 درجه) .

لنزهای واید (فاصله کانونی کم) به دلیل بر خورداری از زاویه دید بازتر، طبیعطا قادر به ثبت فضای بیشتری از چشم انداز می باشند، این  در حالی است که لنزهای تله (فاصله کانونی زیاد) دارای زاویه تصویر تنگ تری نسبت به لنزهای نرمال هستند. در جدول زیر چند نونه از فواصل کانونی درج شده است:

فاصله های کانونی متعارف و معادل آنها در فیلم های 35 میلی متری

 <20mm

سوپر واید

35mm-24mm

زاویه واید

50mm

لنز نرمال

300mm-80mm

تله

>300mm

سوپر تله

 
تغییر در فاصله کانونی به ما این امکان را می دهد تا به سوژه نزدیک تر یا دورتر شویم  و به همین جهت اثر غیر مستقیمی بر روی پرسپکتیو خواهد داشت. بعضی دوربین های دیجیتال  بازه زومشان دارای  قابلیت  barrel distortion  در زاویه باز و pincushion distortion در زاویه تله می باشند.


فاصله کانونی معادل با فیلمهای 35 میلی متری
فاصله کانونی آن دسته از  دوربین های دیجیتال  که مجهز به سنسورهای با سطح کوچکتری نسبت به سطح  فیلمهای 35 میلیمتری  هستند را می توان با استفاده از "Focal Lenght Multiplier " به همان فاصله کانونی در فیلمهای 35 میلی متری تبدیل کرد.


زوم اپتیکال و زوم دیجیتال
اپتیکال زوم= حداکثر فاصله کانونی تقسیم بر حداقل فاصله کانونی
برای مثال، زوم اپتیکال 28-280 میلی متری به معنای 280 میلیمتر تقسیم بر 28 میلیمتر برابر 10x می باشد. به این معنا که اندازه سوژه ای که روی فیلم یا سنسور منعکس گردیده در حداکثر حالت زاویه  تله (280mm) ده برابر بزرگتر از اندازه آن در حداکثر زاویه باز(28mm) می باشد.البته باید توجه داشت که  زوم اپتیکال را نباید با زوم دیجیتال اشتباه گرفت.




ادمین چهارشنبه 29 آذر 1391 نظرات ()


1- اولین قدم در عكاسی از یک بنا این است که هدف بنا، فضای ساخت آن و جنس مواد مورد استفاده در بنا را بدانید. البته این به معنای آن نیست که به اندازه یک معمار حرفه ای از بنا سر در بیاورید. بلکه کافی است دید عکاسی خوبی داشته باشید و قبل از عکاسی با دقت بنا را برانداز کنید. بعد از لذت بردن از زیبایی یک بنا کمی روی بررسی آن وقت بگذارید و زوایای متفاوت آن را ارزیابی كنید. می‌گردد.یادتان باشد که هدف شما از عكاسی این بنا انتقال تجربه ای است که خودتان در محیط و اطراف بنا به دست آورده اید. پس تا آنجا که می توانید بنا را کامل به تصویر بکشید. یعنی هم با دید جزئی نگر و هم نگاهی کلی. مسیر حركت چشم در عكاسی از بنا اهمیت ویژه‌ای دارد. كادرتان از جایی قطع نشود كه چشم به دنبال ادامه مسیر این کمی دقت و ذوق و سلیقه در انتخاب زاویه تصویر می طلبد که با تمرین به دست خواهید آورد.


 2- در عكاسی از نمای یك ساختمان، اختصاص یك فضای محیطی به عكس ضروری است. بنابراین سعی کنید در كادرگیری از ساختمان‌های قدیمی كمی فضای خالی را هم در نظر بگیرید. البته درباره این که این فضای محیطی چقدر باشد، نوع بنا، کاربری آن و محیط اطرافش تا حدود زیادی تعیین کننده هستند. معمولا در بناهای مدرن كمتر می‌توان این نكته را اجرا كرد. در عكاسی از خانه‌های یك روستا بیننده بیشتر به دنبال فضاهای اطراف آن خانه است تا جو کلی و حال و هوای روستا را دریابد. یادتان باشد عكاسی از نمای یك بنا با نمای بسته بیشتر به كار بنگاه‌دار‌ها می‌خورد!


 3- اگر اهل عکاسی با لنزهای مختلف هم هستید حتما می دانید که در عكاسی از بنا می‌توانید با فاصله گرفتن از سوژه از لنز تله استفاده كنید تا پرسپكتیو را به صورت فشرده‌تر نشان دهید. البته این که زاویه های مختلف را امتحان کنید و زوایای بکر را دریابید خیلی خوب است اما فراموش نکنید که بعضی وقت‌ها نمای روبروی بنا درست همان چیزی است كه مدت‌ها به دنبال آن بوده‌اید بنابراین آن را هم امتحان كنید.


4- در عكاسی از نما حتما سایه‌های ایجاد شده را ببینید. كارگردانان و فیلمبرداران حرفه ای دنیا قبل از اینكه رنگ‌های سوژه را ببینند سایه‌‌ها را برای انتقال حس در عكس در نظر می‌گیرند. یادتان باشد که در ساختمان‌هایی كه با یك مجسمه تزئین شده‌اند ثبت دقیق سایه‌ها مهم تر است.


5- فرمول ثابتی نمی‌توان برای عكاسی از بنا در فصول مختلف ارائه داد و یا این كه گفت یک فصل بهتر از دیگر فصول است اما در عكاسی از بنا به آب و هوا هم توجه كنید. بعضی از ساختمان‌ها در بعضی از فصول زیباترند. چه از نظر نور و سایه و چه از نظر طبیعت محیطی شان.


 6- كادر در كادر اصلاحی است در عكاسی كه در آن سوژه مورد نظر كمی دورتر در كادری دیگر قرار می گیرد. این روش در عكاسی معمولا برای اینكه بتوان بُعد و حجم بنا را در تصویر نشان داد و ترکیب‌بندی‌های جالبتری ایجاد كرد استفاده می‌شود ولی از آنجایی كه به كرات مورد استفاده قرار گرفته در حال حاضر كمی از مد افتاده است. اما به هر حال برای به كارگیری این تكنیك احتیاج به عمق میدان بیشتری دارید بنابراین زمانی كه نور كمی در محیط وجود دارد وجود سه پایه كمی ضروری است.


 7- برای عكاسی از فضاهای عمومی مثل میدان‌ها توجه داشته باشید انتقال حسی كه در محیط وجود دارد هم به اندازه كادربندی صحیح اهمیت دارد. سعی كنید زاویه‌ای را انتخاب كنید كه كاربری آن فضا را نشان دهد. توجه به محیط اجتماعی و جغرافیایی پیرامون بنا هم اهمیت ویژه‌ای دارد. باید رابطه و موقعیت بنای معماری را با منظره اطراف آن درنظر گرفت.


8- بنا، موجودی زنده نیست، پس باید دقت کنید كه حضور موجودات زنده در تصویر بیشترین توجه را به خود جلب می‌كند. در مورد حالت و محل قرار گرفتن آن‌ها دقت كنید و توجه داشته باشید كه فضای كمی را اشغال كنند و لطمه‌ای به كل تصویر نزنند. البته مهم است که بدانید وجود این عوامل مقیاس مناسبی برای نشان‌دادن ابعاد ساختمان در مقایسه با اندازه موجودات زنده است.


9- علاوه بر نمای كلی، جزییات قابل توجه بنا از قبیل نقش و نگارها، كاشی‌كاری‌ها و تزیینات روی دیوارها موضوع‌های خوبی برای عكاسی معماری تلقی می‌شود. استفاده از نور مایل به ویژه برای عكسبرداری از نقوش برجسته و كنده‌كاری شده و البته درهای حجاری‌شده برای تأكید بر برجستگی‌ها و نقوش آنها ایده‌آل است.


10- توجه به پرسپكتیو در عكاسی از بنا بیشتر از انواع دیگر اهمیت دارد. برای ثبت یك ساختمان كه معمولا طول و عرضش بیشتر از عكاس است، باید از لنز‌های واید استفاده كرد. به طور كلی در عكاسی از بنا عمق میدان وضوح از برای ثبت همه جزئیات و وضوح بیشتر اولویت دارد. عمق میدان وضوح هم با بسته شدن دیافراگم بدست می‌آید ولی از طرف دیگر برای جبران نوردهی به فیلم یا سنسور در دوربین‌های دیجیتال باید سرعت شاتر را پایین بیاورید.


11- اغلب عكاسان برای عكاسی معماری و منظره مایل به استفاده از نور مایل صبحگاهی یا هنگام عصر هستند چرا كه این نور كنتراست متعادلی دارد. اما نور نیمه‌ روز به خصوص در فصل تابستان شدید است و سایه‌هایی عمیق ایجاد می‌كند. در عكاسی معماری ایده‌آل آن است كه نمای اصلی ساختمان و یا قسمتی كه در تصویر مورد توجه اصلی قرار می‌گیرد، در معرض تابش نور قرار گرفته و در سایه نباشد.


12- بهتر است نماهای رو به مشرق هنگام صبح كه آفتاب به آنها می‌تابد و بناهایی كه نمای اصلی آنها رو به مغرب است، هنگام عصر عكسبرداری شوند. هنگام عكسبرداری در نور صبحگاهی، برای اینكه بنا در تصویر از برجسته‌نمایی بهتری برخوردار باشد ترجیح دارد سایه‌هایی كه در سمت چپ ساختمان ایجاد می‌شود، در تصویر بگنجانید و هنگام عكسبرداری از بنا در غروب بهتر است زاویه عكسبرداری اندكی به سمت راست بنا متمایل باشد تا سایه‌های ایجادشده نیز در تصویر بیاید.




(تعداد کل صفحات:9)      [ ... ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]   [ 8 ]   [ 9 ]  
درباره وبلاگ

Instagram : CafeAx_com
آخرین مطالب
نظر سنجی
دوربین شما کدام است یا طرفدار کدام برند هستید ؟






نویسندگان
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :