تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

بازار خرید کافه عکس - CafeAx
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
کافه عکس - CafeAx
w w w . c a f e a x . c o m
ادمین سه شنبه 31 شهریور 1394 نظرات ()

امور تخصصی فیلم ، عکس و تیزر

09121195995  -  09391098990

اینستا گرام کافه عکس

CafeAx_com



ادمین دوشنبه 26 خرداد 1393 نظرات ()
تصاویر Bitmap
تصاویر Bitmap که به صورت فنی تصاویر Raster نیز خوانده می‌شوند، از پیکسل‌هایی تشکیل شده‌اند که به هر کدام مکان و رنگ ویژه‌ای اختصاص داده شده است و مجموعه این پیکسل‌ها هستند که تصویر نهایی را تشکیل می‌دهند. تصاویر بیتمپ رایج‌ترین نوع تصاویر هستند خصوصا برای عکس و نقاشی‌های دیجیتال زیرا تغییرات تدریجی در رنگ و تون‌ها را بهتر ارائه می‌دهند. همچنین نرم افزار فتوشاپ، در زمینه ادیت این نوع از تصاویر بسیار قدرتمند و کامل است اما فایل این تصاویر بزرگ بوده و نسبت به تصاویر وکتور مقدار بیشتری از حافظه را اشغال می‌کنند.

نکته مهم در مورد این نوع از تصاویر، وابستگی آن‌ها به رزولوشن است. تعداد پیکسل‌ها در این تصاویر ثابت است. هر چه این تصاویر بیشتر بزرگنمایی شوند کیفیت آن‌ها پایین‌تر آمده، و از وضوح آن‌ها کاسته می‌شود تا حدی که در ‌‌نهایت لبه اجسام در تصویر دندانه‌ای شده و می‌توان پیکسل‌ها را تشخیص داد. (شکل زیر)

[تصویر:  01.jpg]

در زمان ادیت کردن تصاویر Bitmap، در واقع پیکسل‌ها هستند که دچار تغییر می‌شوند و ما با پیکسل‌ها سر و کار داریم و نه اشیا و شکل‌ها.

تصاویر برداری (Vector Graphics)
تصاویر وکتور یا برداری که Vector objects یا Vector Shapes (تصاویر یا اشیائ برداری) نیز خوانده می‌شوند، شامل خط‌ها و منحنی‌هایی هستند که با مولفه‌های ریاضی تعریف می‌شوند. در تصاویر وکتور، اشیا و اشکال با ویژگیهای ریاضی و هندسی ترسیم می‌شوند. از ویژگیهای اساسی این نوع از تصاویر می‌توان به مستقل بودن آن‌ها از رزولوشن اشاره کرد. تعداد پیکسلهای تشکیل دهنده این اشکال ثابت نیستند و اگر آن‌ها را بزرگنمایی کنیم، شکل با توجه به مشخصات هندسی آن، مجددا به صورت بزرگ‌تر ترسیم می‌شود. لذا با بزرگ‌تر کردن تصویر از جزئیات موجود و وضوح، در شکل کاسته نمی‌شود. در نتیجه تصاویر وکتور بهترین گزینه برای کارهای هنری و طراحی‌هایی هستند که با ابعاد بسیار متنوع و در خروجیهای و شرایط متفاوتی از آن‌ها استفاده می‌شود مانند لوگو‌ها.

برخی از ابزارهای طراحی و جلوه‌های تصویری در فتوشاپ، امکان ایجاد و ادیت شکلهای وکتور را فراهم می‌کنند.



عمق رنگ (Bit Depth, Color Depth)
در طبیعت با رنگ‌های بسیار متنوع، با غلظت‌ها و روشنی‌های مختلف، مواجه هستیم، حال آنکه ابزارهای دیجیتال تنها قادر به ثبت و نمایش برخی از آن‌ها هستند. عمق رنگ که با واحد bit نمایش داده می‌شود، نشانگر تعداد رنگ‌های ممکن است که یک پیکسل می‌تواند داشته باشد یا به عبارت دیگر، تعداد رنگ‌هایی که برای ثبت یا ارائه عکس، در اختیار است. طبیعی است که هرچه قابلیت ابزارهای دیجیتال ما در ثبت رنگ‌های مختلف بیشتر باشد (عمق رنگ بیشتر)، تصویر از دقت بیشری برخوردار بوده و رنگ‌ها به واقعیت نزدیکترند.

[تصویر:  02.jpg]

[تصویر:  03.jpg]
عکس سمت چپ 24 bit و عکس سمت راست 8 bit است.

از آنجا که امروزه، تجهیزات دیجیتال قابلیت ثبت، بازسازی و کار با تعداد بسیار زیادی از رنگ‌ها را دارند، جهت سهولت در درک و مقایسه تعداد رنگ‌های در دسترس، عمق رنگ با توانی از ۲ مشخص می‌شود، به این معنی که تعداد رنگ‌های در دسترس برابر است با، ۲ به توان عدد عمق رنگ.

مثلا اگر یک دوربین عکاسی قابلیت ثبت عکس با عمق رنگ ۲۴bit را داشته باشد، تعداد رنگ‌های در دسترس برابر خواهد بود با ۲ به توان ۲۴ که مساوی است با حدود ۱۶ میلیون رنگ.

در هنگام تحلیل عمق رنگ، توجه به واحد بسیار ضروری است زیرا گاهی برای نشان دادن عمق رنگ، شکل‌های مختلفی از واحد bit استفاده می‌شود مانند bpp، bpc، b/c و غیره.

وقتی در نمایش عمق رنگ از واحد bit یا bpp (بیت بر پیکسل، bit per pixel) استفاده می‌شود، عمق رنگ کل تصویر نشان داده می‌شود. اما زمانی که از واحد bpc و b/c و یا bit/channel (بیت بر کانال رنگی) استفاده شود، عمق رنگ، در هر کانال رنگی نشان داده می‌شود. بنابراین زمانی که از واحد اخیر برای نمایش عمق رنگ استفاده می‌کنیم، برای دانستن عمق رنگ کل عکس، باید تعداد کانال‌های رنگی یک عکس را بدانیم.



کانال‌های رنگی
کانال رنگی در ارتباط مستقیم با مدل رنگی یا Color Mode آن تصویر است. هر کانال رنگی به طور مجزا اطلاعات یک رنگ خاص را در بر دارد. به طور مثال، کانال رنگی سبز، کلیه اطلاعات مربوط به رنگ سبز در تصویر را در خود دارد. اگر تصویری از چند کانال رنگی تشکیل شده باشد، مجموع این کانال‌ها، کل رنگ‌های متنوع یک تصویر را تشکیل می‌دهند. و طبیعتا، تصویری که از تون‌های مختلف یک رنگ تشکیل شده، تنها یک کانال رنگی خواهد داشت. (مثلا تصویر سیاه و سفید که از تون‌های مختلف خاکستری، از روشن‌ترین (یعنی سفید) و تیره‌ترین (یعنی سیاه) تشکیل شده است.)

- مدل RGB (سبز، قرمز و آبی - Red, Green, Blue)
در این مدل که به سیستم افزایشی معروف است، با سه طیف رنگی نور یا کانال رنگی مواجه هستیم. به این سه طیف، طیف‌های اصلی یا رنگ‌های اصلی (Primary Colors) گفته می‌شود. در این مدل، تمام طیف‌های رنگی از ترکیب مقادیر مختلف این سه طیف رنگ اصلی (قرمز، سبز، آبی) بوجود می‌آیند و ترکیب هم اندازه این سه طیف اصلی، سفید خواهد بود. بیشتر تجهیزات دیجیتال که از نور برای ثبت عکس استفاده می‌کنند مانند دوربین‌ها، نمایشگر‌ها و اسکنر‌ها از این مدل استفاده می‌کنند.

[تصویر:  04.jpg]
مدل رنگی افزایشی RGB

- مدل CMYK (فیروزه‌ای، ارغوانی، زرد، سیاه - Cyan, Magenta, Yellow, Black)
در این مدل که به سیستم کاهشی معروف است، رنگ‌های اصلی یا کانال‌‌های رنگی عبارتند از فیروزه‌ای، ارغوانی، زرد و سیاه. در این مدل، ترکیب هم اندازه شیمیایی (نه طیف نور) سه رنگ C،M،Y با هم رنگ خاکستری تیره متمایل به قهوای خواهد شد برای همین رنگ سیاه، جداگانه به این سیستم اضافه شده است. با توجه به شیمیایی بودن رنگ‌ها، این مدل قادر به بازسازی تعداد بسیار کمتری از رنگ‌ها نسبت به مدل RGB است. (توضیح بیشتر در بخش مدیریت رنگ در دوره دوم). این مدل معمولا در وسایل چاپ مورد استفاده قرار می‌گیرد که برای چاپ از جوهر (رنگ‌های شیمیایی) استفاده می‌کنند مانند اغلب پرینترهای خانگی یا چاپ افست (Offset Printing). برخی از چاپگر‌ها تصویر RGB دریافت می‌کنند تا با توجه به تنظیمات داخلی خود، تصویر را به مدل CMYK تبدیل کنند.

[تصویر:  05.jpg]

- مدل تک رنگ (Monochrome) 
این مدل، از طیف‌های متفاوت یک رنگ تشکیل شده است و در واقع تنها یک رنگ در عکس موجود است. حال این رنگ می‌تواند سیاه باشد (مانند عکس‌های سیاه و سفید) یا هر رنگ دیگر.

در فتوشاپ مدهای Bitmap و Grayscale و Duotone و Indexed Color نیز از یک کانال رنگی تشکیل شده‌اند.

[تصویر:  06.jpg]
تصویر منوکروم سبز

با توجه به تفاوت‌هایی که مدل‌های مختلف رنگی با هم دارند، این نکته ضروری است که عکاسان و ادیتور‌ها، در مراحل تولید، ادیت و ارائه عکس، متناسب با کاربرد تصویر، این تفاوت‌ها را در نظر داشته باشند. مثلا اگر قرار است عکسی در ‌‌نهایت توسط پرینتر خانگی یا چاپ افست چاپ شود، از ابتدا تنظیمات، روی عکس با مدل CMYK انجام شود و یا عکس به مدل CMYK تبدیل شود. زیرا اگر ویرایش روی عکسی با مدل RGB انجام شود و در زمان چاپ بخواهیم به مدل CMYK تبدیل کنیم، ویژگی‌های رنگی در عکس تغییر خواهد کرد.

بنا بر آنچه تا کنون گفته شد، اگر از واحد b/c استفاده می‌شود، عمق رنگ کل عکس به تعداد کانال‌های آن عکس یا تصویر بستگی دارد. به عنوان مثال: اگر عمق رنگ یک فایل عکس برابر 8b/c باشد؛

عمق رنگی که عکس RGB می‌تواند داشته باشد، برابر با 24bit خواهد بود (2^8*2^8*2^8=2^24) و عکس ما می‌تواند بیش از ۱۶ میلیون طیف رنگی (۲ به توان ۲۴) را در خود جای دهد. این امر نشان می‌دهد که در یک عکس RGB، عمق رنگی 24bpp با عمق رنگ 8bit/c یکی است و تنها واحد آن متفاوت است.

عمق رنگ یک عکس مونوکروم تنها 8bit خواهد بود، زیرا فقط ، یک کانال رنگی در آن موجود است و در نتیجه تعداد رنگ‌های ممکن برابر 256 (۲ به توان ۸) خواهد بود.

نرم افزار فتوشاپ، قابلیت کار، بر روی فایل‌های 16bpc و 32bpc را نیز داراست. به فایل‌های 32bpc ، HDR(High Dynamic Range) نیز گفته می‌شود. باید توجه داشت که در تصاویر 16bpc و 32bpc، برخی از جلوه‌ها و فرامین فتوشاپ، فعال نیستند و نمی‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.

نرم افزار فتوشاپ در منوی Image، به سادگی امکان تنظیم و تغییر عمق رنگ و تغییر مد رنگی و نهایتا تعداد کانال‌های رنگی را فراهم می‌آورد. برای تنظیم عمق رنگ و مد رنگی باید به مسیر زیر مراجعه کنیم.



Image > Mode
[تصویر:  07.jpg]

همان طور که در شکل بالا مشاهده می‌شود، در کنار مد رنگی مربوط به تصویر(RGB Color) و عمق رنگ آن (8 Bit/Channel) تیک خورده است. به راحتی با کلیک کردن بر روی گزینه‌های دیگر، میتوان عمق رنگ یا مد رنگی دیگری را به تصویر اختصاص داد. البته نباید فراموش کرد که با این تغییرات، ویژگی‌های تصویری نیز تغییر می‌کند. در شکل زیر، مد رنگی Grayscale، انتخاب شده است.


ادمین شنبه 25 خرداد 1392 نظرات ()
انواع مختلف فیلمهای رنگی

اگر فیلم رنگی فقط در یک نوع ساخته میشد در صورت استفاده از آن با نورهای مختلف (از لحاظ حرارت رنگ ) یا نتیجه با عدم موفقیت همراه بود و یا بکار بردن یکسری فیلترهای اصلاح کننده را ایجاب می‌کرد . برای کاستن از این اشکال فیلمهای رنگی را معمولاً در دو نوع میسازند :

۱ – برای ((نور روز )) یا ((نور طبیعی)) که جهت۸۰۰ ۵ ° Kelvin متعادل است .

۲ – برای ((نور چراغ)) یا ((نور مصنوعی)) که با ۳۲۰۰° Kelvin تعادل دارد .

در دوربین‌های کوچک ۳۵ میلیمتری – ۶×۶ و نظایر آن ) که از فیلمهای نواری استفاده میشود و برای هر بار عکس گرفتن تعویض فیلم ممکن نیست گاهی اشکالاتی پیش میآید . بدین ترتیب که فرض کنیم در دوربین فیلمی برای نور مصنوعی (۳۲۰۰ درجه کلوین )‌وجود دارد و چند عکس با چنین نوری گرفته شده است . حال اگر پیش از تمام شدن فیلم ، عکسبرداری در نور خورشید (۵۸۰۰ درجه کلوین) لازم شود رنگهای عکس صحیح نخواهد بود و چنین بنظر خواهد رسید که از پشت شیشه آبی رنگی نگاه می‌کنیم در این وضع با استفاده از فیلتر مخصوصی (مانند Kodak 85 B) که نور خورشید را همرنگ نور چراغ می‌کند میتوان با همان فیلم عکاسی کرد (محاسبة ضریب فیلتر را نباید فراموش کرد ) .

عکس این وضع ، یعنی استفاده از فیلم ((نور خورشید)) در ((نور مصنوعی))‌(البته با فیلتر مخصوص) نتیجة خوب نمی‌بخشد و توصیه نمی‌گردد.

فیلم رنگی نگاتیف – و – فیلم رنگی پزیتیف

۱ – نگاتیف . – بطوری که از اسم آن معلوم است رنگهای تصویری که بر روی آنها ظاهر میشود برعکس رنگهای ((موضوع)) عکسبرداری شده میباشد : یعنی سیاهی‌ها سفید – سفیدیها سیاه – سبزها قرمز – قرمزها سبز… و چون از این نگاتیف بر روی کاغذ حساس رنگی تصویری چاپ شود دوباره رنگها معکوس میگردد و بدین ترتیب رنگ اصلی موضوع بوجود میآید : ((یعنی سبز)) میگردد .

از فیلمهای رنگی نگاتیف ، روی کاغذ عکاسی معمولی (سیاه – سفید ) میتوان بطور عادی عکس سیاه – سفید چاپ کرد ولی از آنجائیکه مواد حساس کاغذهای سیاه – سفید فقط عبارت از املاح نقره ؛(کلرور یا برمور) میباشد و نسبت به رنگها حساسیت ندارد لذا نتیجة چاپ از فیلمهای رنگی به خوبی چاپ از فیلم سیاه – سفید نمیتواند باشد

بدین معنی که رنگهای مختلف به ((خاکستری)) های متناسب بطور صحیح و درست تبدیل نمیگردد . اخیراً کارخانه‌ی کداک بدین منظور کاغذهای مخصوصی بنام پان‌آلور Panalur ساخته بطوریکه از اسم آن معلوم است مانند فیلمهای سیاه – سفید پان‌کروماتیک بوده و نسبت به رنگهای گوناگون نیز حساس است و به همین جهت در موقع کار کردن با آنها ، در تاریکخانه نمیتوان از لامپهای نارنجی یا سبز – زرد استفاده کرد .

امروزه فیلمهای رنگی نگاتیف اکثر کارخانه‌ها ، مانند آگفا ، برای تمام مصارف فقط در یک نوع ساخته می‌شود و اختلافی که از منابع مختلف نور ، مانند خورشید یا چراغ ، بر روی فیلم حاصل میگردد در موقع چاپ یا آگر ایندیسمان بوسیله‌ی فیلتر اصلاح و رفع میشود .

توجه ! در موقع عکاسی با این نوع فیلمها باید دقت کرد که همه منابع نور دارای درجه حرارت مساوی یکدیگر باشد ، مثلاً اگر از چهره‌ای در کنار پنجره عکسی گرفته می‌شود که یکطرف آنرا نور روز (۵۸۰۰ درجه کلوین ) روشن کرده و طرف دیگر آن تاریک است نباید برای روشن کردن آن طرف [۴۹] از چراغی که نور آن (۳۲۰۰ درجه کلوین) است استفاده کرد . زیرا اگر بخواهند رنگ آن قسمت را که نور روز دارد صحیح چاپ کنند طرف دیگر ((زرد – قرمز)) خواهد شد و اگر این طرف را اصلاح کنند طرف دیگر آبی خواهد گردید . ولی اگر بدین منظور از لامپ فلاش آبی یا فلاش الکترونیک (۵۸۰۰ _ ۶۰۰۰ درجه کلوین) استفاده شود چنین اشکالی پیش نخواهد آمد .

۲ – پزیتیف . – این فیلمها احتیاج به چاپ ندارد و همه رنگهای ((موضوع)) در روی آنها به رنگ اصلی ظاهر می‌شود و به همین علت ساختن فیلم واحد جهت تمام مصارف عملی نیست . و باید که در هر مورد نسبت به نور موجود و فیلم مورد استفاده دقت کامل بعمل آید تا رنگها صحیح ثبت گردد .

فیلمهای رنگی پزیتیف را تک تک بریده و در کادرهاییکه از مقوا یا پلاستیک است قرار میدهند (در نوع پلاستیکی فیلم در میان دو شیشه واقع شده از دستخوردگی و خراش و گرد و غبار محفوظ میماند ).

برای بهتر دیدن آنها از فیلم ساده ‌تا پروژکتورهای اتوماتیک وجود دارد که با هر بودجه‌ای میتوان نوع متناسبی پیدا کرد .

از فیلمهای پزیتیف به دو طریق میتوان عکس چاپ کرد :

۱ – روی کاغذهای رنگی مخصوص پزیتیف (برگردان Reversal) که مستقیماً چاپ میشود .

۲ – روی کاغذهائیکه با فیلمهای رنگی نگاتیف از آنها استفاده میشد در این طریقه ابتدا از فیلم رنگی پزیتیف روی یک فیلم رنگی نگاتیف که مخصوص اینکار است آنرا ( انتر نگاتیف Inter negatif) می‌گویند چاپ میشود و از آن برای بدست آوردن عکس رنگی پزیتیف استفاده میگردد.

نگهداری فیلم‌های رنگی

نگهداری فیلمهای رنگی اعم از ، نگاتیف یا پزیتیف ، پیش از گرفتن عکس و بعد از آن ، دقت و مواظبت بیشتری لازم دارد . بدین معنی که فیلمهای خام (عکس گرفته نشده) در جای خشک و خنک ( در حدود ۱۲ درجه سانتیگراد ) باید بماند . زیرا حرارت ، فیلمهای رنگی را خراب میکند و رنگها را تغییر میدهد . آنها را سه ساعت پیش از عکسبرداری در حرارت عادی محیط باید قرار داد ، یعنی بلافاصله پس از خارج ساختن از یخچال یا هر محیط خنک نباید عکس گرفت و پس از عکسبرداری در حداقل زمان ممکن باید اقدام به ظهور آنها کرد .

عکس و فیلمهای رنگی ظاهر شده مدت زیادی در معرض تابش نور نباید باقی بماند، زیرا تمام مواد رنگی در برابر نور تجزیه شده رنگ خود را از دست می‌دهند . عکسهای رنگی در آلبوم و فیلمهای رنگی (نگاتیف یا پزیتیف) در جعبه‌های سر بسته نگهداری میشود .

وسائل عکاسی رنگی

البته با هر دوربینی گرفتن عکس رنگی امکان دارد ، اما هرچه وسائل بهتر و کاملتر باشد واضح است که نتیجه حاصل بهتر خواهد بود .

دوربینهای ۳۵ میلی‌متری برای تهیه فیلمهای رنگی ، مخصوصا رنگی پزیتیف ، مناسبتر است، زیرا هم از لحاظ فیلم با صرفه‌ترند و هم پروژکتور آنها از نوع ساده و ارزان تا کامل وجود دارد .

در عکاسی رنگی استفاده از دو وسیله خیلی مفید واقع میشود :

۱ – آفتابگیر ، که از انعکاس رنگهای همجوار بداخل دوربین جلوگیری می‌کند و در نتیجه رنگ عکسها بسیار صاف و تمیز می‌نماید .

۲ – سه پایه. – چون در پروژکسیون فیلمهای رنگی پزیتیف بر روی پرده این تصاویر ده‌ها بار بزرگتر می‌گردد لذا کمترین تکان خوردگی دست که باعث حرکت دوربین و محوی عکس می‌شود به دقت احساس میگردد . در صورت استفاده از سه پایه این اشکال از بین میرود .

محاسبه نور در عکاسی رنگی

در مطالعه و تحقیق ((حرارت رنگ)) نور را از نقطه نظر ((کیفیت )) مورد بررسی قرار دادیم . اینک برای محاسبه نور عکسبرداری لازم است آنرا از لحاظ ((کمیت)) بسنجیم .

صحت محاسبه‌ی نور در عکاسی رنگی بمراتب مهمتر از عکاسی سیاه – سفید است زیرا علاوه بر اینکه (دامنه عمل Latitude) فیلمهای رنگی محدودتر می‌باشد اهمیت اشتباهات در اینجا بیشتر می‌باشد . به این معنی که زیاد یا کم بودن مقدار نور در موقع عکسبرداری نه تنها در شفافیت فیلمهای پزیتیف تغییراتی بوجود می‌آورد حتی رنگها را بطور محسوس خراب می‌کند و هیچگونه اصلاحی نیز در آن میسر نیست .

بکار بردن نورسنج و آزمایشات دقیق و منظم در کار رنگی از ضروریات بوده و همچنین لازم است نورسنج بدقت عیار شده و نتایج آن دقیقاً مورد ((تعبیر و تفسیر)) قرار گیرد زیرا بخودی خود نمیتواند به اندازه‌ای کافی و لازم حساب رنگ عمومی موضوع را نشان دهد . – با استفاده از اطلاعاتی که در مورد بکار بردن نورسنج در عکاسی سیاه – سفید بدست آمده نور نواحی رنگی مختلف موضوع ( روشن و تیره ) را اندازه گرفته معدلی در میان آنها باید اختیار کرد .

به علت وجود چنین مشکلاتی ، صلاح در اینست که از هر موضوع اقلاً دو عکس با دیافراگم یا سرعتهای متفاوت گرفت تا یکی از آنها بهتر و صحیح‌تر باشد .

وقتی فیلم خراب و معیوبی بدست آمد باید توجه داشت که در اینجا ، بعلت برگردان بودن فیلم (پزیتیف) محاسبه نور غلط نسبت به فیلم نگاتیف نتیجه‌ی معکوس می‌بخشد . یعنی تصویر تاریک نشانه‌ی کمی نور و تصویر روشن که رنگهای آن شسته شده و از بین رفته دلیل زیادی نور در موقع عکسبرداری می‌باشد .

در داخل هر جعبه فیلم رنگی دستورالعملی وجود دارد که چند درجه دیافراگم و سرعت برای عکاسی در هوای آزاد در آن نوشته شده . مطالعه‌ی این دستورات و بکار بستن آنها همیشه نتایج خوبی داشته است .

در عکاسی ، لااقل در ابتدای کار و تا موقعی که دارای تجربه و تبحر کافی نشده‌اید ، از سرعت یک صدم یا یک صدو بیست و پنجم ثانیه استفاده می‌کنند،

زیرا در این سرعت:

اولاً: تکانهای معمولی دست چندان تأثیر محسوسی در عکس نشان نمی‌دهد .

ثانیاً : موضوعهایی که با سرعتهای متوسط در حرکتند در این وضع تکان خوردگی قابل توجهی نخواهند داشت .

ثانیا: رنگهای مختلف طبیعت بر روی طبقات سه‌گانه فیلم رنگی اثری صحیح خواهد گذاشت و رنگها بهتر خواهد بود .

برای بدست آوردن رنگهای خوب و صحیح در هوای آزاد ، صبحها تا دو ساعت قبل از طلوع آفتاب و عصرها از دو ساعت به غروب مانده عکس نگیرید . در این دو موقع اشعه خورشید بیشتر به زردی و قرمزی متمایل است و تصاویری که در این فواصل زمانی گرفته شود چنان خواهد بود که گوئی از پشت شیشه‌ی زرد یا نارنجی به آن نگاه می‌کنید .

برای عکسبرداری با فلاش بدستورالعمل هر فیلم رنگی و همچنین فلاش تعیین شده باید توجه کرد .

ظهور فیلم رنگی

۱٫ ظهور فیلم رنگی از نظر دما به مراتب حساس‌تر از ظهور فیلم سیاه و سفید است؟ با وجود لایه‌های حساس به رنگ در پایه این فیلم‌ها، تغییرات جزئی دما در حد نصف درجه سانتی‌گراد باعث بروز اعوجاج رنگ خواهد شد. در سیستم ظهور فیلم رنگی دما بصورت اتوماتیک بوسیله دستگاه ظهور تنظیم و ثابت نگه داشته می‌شود. با ظهور مداوم، که در لابراتوارهای بزرگ انجام می‌گیرد، ثابت نگه داشتن قدرت احیاکنندگی داروی ظهور اهمیت بسزایی دارد. این کار معمولاً با داروهای تقویتی که با علامت R مشخص مشوند، صورت می‌گیرد. داروهای تقویتی را بر حسب سانتیمتر مربع از ظهورهای صورت گرفته به داروی اصلی می‌افزایند.

۲٫ در ظهور ریورسال رنگی، بر خلاف ریورسال سیاه و سفید مرحله نوردهی مجدد در کار نیست. ظهور دوم بلافاصله بعد از بلیچ صورت می‌گیرد. پایه فیلم ریورسال رنگی نیز بر خلاف سایر فیلم‌های رنگی (نور روز و نور شب) شفاف است.

داروهای ظهور ریورسال رنگی، قبلاً انواع متفاوتی داشتند و ظهور آنها فقط در کارخانه سازنده آن امکان داشت. در بستهٔ هر فیلم ریورسال، یک پاکت به آدرس کارخانهٔ سازنده آن فیلم وجود داشت که هزینه پستی آن نیز توسط خود کارخانه تقبل شده بود. بعد از نوردهی فیلم داخل آن پاکت قرار داده شده و ارسال می‌گردید. کارخانه، فیلم را ظهور و به آدرس عکاس ارسال می‌نمود.

استفاده همه‌گیر فیلم‌های ریورسال موجب بوجود آمدن داروی واحدی به نام ئی-۶ گردید. فعلاً تقریباً تمامی فیلم‌های ریورسال رنگی با این دارو قابل ظهور هستند




ادمین یکشنبه 8 اردیبهشت 1392 نظرات ()
لنزازعدسی تشکیل شده،
واین عدسی

مقداری ازنور را جذب میکند. بنابراین تمام نوری که به لنزمیتابد ازعدسی عبورنمیکند.

قدرت روشنایی یعنی : مقدارنوری که لنزازخودعبورمیدهد.

این مقدار با اعدادی این چنینی نشان داده میشه : ۱:۱ ، ۱:۲ یا

روشن ترین لنز ۱:۱ است. هرقدرعدد دوم بزرگتر بشود روشنایی لنز

کمترهست.

قدرت روشنایی لنز رو میشه با یک فرمول به دست آورد :

یعنی : فاصله کانونی لنزبخش برقطردهانه لنز.




ادمین یکشنبه 1 اردیبهشت 1392 نظرات ()

کاغذهای منفی - مثبت، که برای چاپ از نگاتیو کاربرد دارند.
کاغذهای مثبت - مثبت، که برای کارهای پولاروید استفاده می‌شوند.
کاغذهای مثبت - مثبت، که برای چاپ از فیلم‌های مثبت (ریورسال) مصرف می‌شوند.

ساختار یک کاغذ عکاسی منفی - مثبت.
تمامی کاغذهای عکاسی از یک لایه حساس به نور (هالیدهای نقره) که با لایه ژلاتینی بر روی آن چسبیده است، تهیه می‌شوند. از نظر جنس پایه آنهایی که با علامت (FB) مشخص می‌شوند، پایه فایبر دارند و آنهایی که با علامت (RC) دارند دارای پوشش رزینی هستند.



ادمین دوشنبه 11 دی 1391 نظرات ()

1- سرعت شاتر چیست؟

بیایید با یک تعریف کلی از سرعت شاتر اغاز کنیم : این روزها ، شاتر در یک  دوربین دیجیتال  یک صفحه نازک است  که CCD  را می پوشاند (   CCD را به عنوان , فیلم ، در نظربگیرید ). در نتیجه اجازه می دهد ، نوررا از بیرون به  CCD تابیده شده و عکس گرفته شود. مدت زمانی که شاتر باز می ماند تا عکس گرفته شود، به عنوان سرعت شاتر نامیده می شود.
یک مفهوم کلی اینجا وجود دارد ، هر چه شاتر بیشتر باز می ماند ( یعنی سرعت پایین شاتر ) ، مقدار بیشتری از نور وارد دوربین می شود. سرعت بالای شاتر یعنی مقدار کمتری از نور  وارد دوربین می شود.

سرعت شاتر بر اساس ثانیه انجام می‌گیرد. برای مثال ۴ دهم معادل ۴ ثانیه و ¼ معادل یک چهارم ثانیه است. علامت اختصاری B نیز در بسیاری از دوربین‌ها بدین معناست که شاتر دوربین تا زمانی که عکاس دوباره دکمه شاتر را فشار دهد باز خواهد ماند

2- چگونه سرعت شاتر بیان می شود ؟
اگر به دوربین های دیجیتال مدرن نگاه کنید ، سرعت های شاتر عموماً به عنوان یک هشتم ثانیه بیان می شود. محدوده سرعت های شاتر را می توان به عنوان یک ، 2/1 ، 4/1 ، 8/1 ، 15/1 ، 30/1 ، 60/1 ، 125/1، 250/1 بیان کرد که هر یک بخشی از یک ثانیه هستند. 

3- انتخاب سرعت صحیح شاتر.
سوال مهم اینجاست. در زمان عکس انداختن چگونه می توانید سرعت صحیح شاتررا انتخاب کنید؟ خوب، اگر شما یک دوربین غیر حرفه‌ای داشته باشید و عکس برداری کنید این موضوع چندان مهم نیست. خیلی ساده دوربین را به حالت اتوماتیک درآورید و عکس خود را بگیرید، مختصات خودکار داخلی دوربین ، سرعت شاتر را برای شما تنظیم خواهد کرد.
با وجود این ، اگر دوست دارید با مختصات دستی کار کنید و دوربین پیشرفته تری داشته باشید ، انتخاب سرعت شاتر به طور حتم برای شما اهمیت پیدا خواهد کرد. 


آنچه که باید به خاطر بسپارید این است که سرعت شاتر بسیار مربوط به نوع حرکت سوژه شما میباشد. 
از سرعت شاتر کم (برای مثال : 60/ 1 یا پایین تر ) استفاده کنید ، اگر می خواهید کشیدگی مختصری در عکس ایجاد کنید که نشان دهنده سرعت در عکس است. 

با این وجود به یاد داشته باشید که سرعت کم شاتر به این معنی است که شما باید دوربین را برای یک مدت طولانی ثابت نگه دارید. اگر نمی توانید چنین کاری را انجام دهید معمولاً عکس شما خوب در نخواهد آمد.
برای حل این مشکل از یک سه پایه استفاده کنید یا پیش از گرفتن عکس بازوهای خود را به آرامی شل کنید. به عنوان یک قانون کلی ، اگر سرعت شاتر 30/1 یا کمتر باشد ، من به طور حتم از سه پایه ام  برای آرام  نگه داشتن دوربین استفاده خواهم کرد. 

اگر می خواهید از یک جسم در حال حرکت سریع عکس بگیرید ، از یک شاتر با سرعت بالا (125/1 یا بالاتر) استفاده کنید. 

مثال خوب شامل ماشینی در حال گذر یا یک پرنده در حال پرواز است. حال مشکلی که با سرعت های بالای شاتر پیدا می شود این است که شما ممکن است به طور کامل تصویر را از دست بدهید. زیرا شاتر خیلی سریع باز و بسته می شود. 
برای حل این مشکل می توانید یکی از این دو مورد را به کار ببرید :
• از LCD  دوربین استفاده  نکنید. از طریق منظره یاب با  چشمی  نگاه کنید تا شیئ  را که  در محدوده دید دوربین در حال عبور است ببینید .
• می توانید از لنزهایی استفاده کنید که محدوده دید را افزایش می دهد و به شما اجازه می دهد زمان بیشتری برای گرفتن عکس داشته باشید.

4- از نورسنج استفاده کنید. 
 نکته دیگری که به مفید بودن آن پی بردم  استفاده از نورسنج دوربین است. بیشتر دوربین های پیشرفته دیجیتال باید این ویژگی را دارند. نورسنج به شما خواهد گفت : آیا نور بسیار زیاد است یا خیلی کم است.
اگر بسیار روشن باشد ، شما می توانید سرعت سریع شاتر را انتخاب کنید ( مانند 250/1) شاتر سریع باز و بسته می شود که باعث می شود نور زیادی وارد نشود. اگر بسیار تیره است ، پس کار برعکس را انجام دهید. از سرعت شاتر کم استفاده کنید تا به دریچه دوربین فرصت دهید تا نور را وارد دوربین کند.

به منظور تنظیم  سرعت شاتر، اگر جسم شما به صورت مدور نسبت به دوربین شما در حال حرکت است باید سرعت بالاتری از شاتر را مورد نظر داشته باشید تا تصویر را ضبط  کنید. 

اگر جسم مورد نظر در حال دویدن با زاویه نسبت به دوربین شماست ، شما باید شاتری با  سرعت پایین تر انتخاب کنید.
 یک مثال: یک عکس از سگ خانگی شماست. سگی که به سمت شما می دود نیاز به سرعت پایین شاتر دارد در حالی که سگی که در طول شما می دود، سرعت برعکسی را می خواهد.




(تعداد کل صفحات:9)      [ ... ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]   [ 8 ]   [ 9 ]  
درباره وبلاگ

Instagram : CafeAx_com
آخرین مطالب
نظر سنجی
دوربین شما کدام است یا طرفدار کدام برند هستید ؟






نویسندگان
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :