تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

بازار خرید کافه عکس - CafeAx
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
کافه عکس - CafeAx
w w w . c a f e a x . c o m
ادمین سه شنبه 31 شهریور 1394 نظرات ()

امور تخصصی فیلم ، عکس و تیزر

09121195995  -  09391098990

اینستا گرام کافه عکس

CafeAx_com




Jeff Widener


جف وایدنر
عکس خود «مرد تانکی» را در دست دارد که سال 1989 در میدان Tienanmen گرفته




Steve McCurry


استیو مک کری
عکس زن جوانی اهل پیشاور پاکستان را در دست گرفته است. این عکس متعلق به سال 1984 است
او می‌گوید من به مدت 17 سال دنبال این دختر گشتم و بالاخره سال 2002 او را پیدا کردم
اسم او شربت گولا است




Neil Leifer


عکس «علی در مقابل لیستون» را روز 25 می‌1965 در Lewiston انداخته است.



Bill Eppridge


 بیل اپریج
با عکسی که از رابرت کندی بعد از ترورش در 5 ژوئن 1968 گرفته است در دست ایستاده است



Elliott Erwitt


الیوت ارویت
عکسی که در دست گرفتم سال 1974 خیلی سریع و ناگهانی از آپارتمانم در سنترال پارک نیویورک در خیابان انداختم
از آن زمان تابحال 38 سال گذشته و من خیلی ناراحتم که همراهانم را از دست دادم




Brent Stirton


 برنت استیرتون
اینجا Virunga است، اولین پارک ملی در آفریقا در جمهوری دموکراتیک کنگو. تنها ۴۰ نوع گوریل پشت نقره‌ای در دنیا وجود دارد که بیشترشان در این پارک زندگی می‌کنند
سال ۲۰۰۷، شکارچیان و قاچاقچی‌ها برای ترساندن محیط بانان این پارک، یک گوریل نر و شش گوریل ماده را کشتند تا از سخت‌گیری‌ محیط بانان بکاهند.
زمانی که محیط بانان متوجه کشته شدن این گوریل‌ها شدند جنازه آنها را با حرکتی جالب از جنگل‌های کوهستانی به پایین حمل کردند.
طول مسیر حرکت آنها پنج کیلومتر بود و آنها باید در این مسیر کوهستانی سخت وزن۲۷۰ کیلوگرمی‌گوریل‌ها را حمل می‌کردند
ده سال گذشته، ۱۲۰ محیط بان،  پارک ملی گنگو در طی انجام وظایفشان کشته شده‌اند، دستمزد آنها فقط ۱۰ دلار در ماه است، آنها قهرمانانی فراموش‌شده محیط زیست هستند.




Douglas Kirkland


داگلاس کیرکلند
این بعد از ظهر من با مرلین مونرو است




برچسب ها: داگلاس کیرکلند، برنت استیرتون، الیوت ارویت، معروف‌ ترین عکاس‌ های جهان، Steve McCurry، Jeff Widener، عکاسان مشهور دنیا،
ادمین شنبه 23 اسفند 1393 نظرات ()


در عکاسی مفهومی ، مفهوم در عکس اولین موضوعی است که باید به آن پرداخته شود. یک عکاس مفهومی تلاش می کند که قسمتی از پیام خود را به مخاطب منتقل کند این پیام می تواند یک جهت دادن سیاسی باشد یا تفسیر اجتماعی و حتی می تواند یک حس برانگیخته درونی و مبهم از احساسات فرو خفته مان باشد .تا این جا قضیه ، داستان مانند هنرهای انتزاعی است ولی بعد از آن عکس مفهومی تصویر یک نمود صریح و بی پرده از خود مفهوم نیست بلکه یک بیان کلی از ایده اصلی می باشد. استفاده از سمبلها: عکاسی مفهومی به درستی از سمبلها برای بیان مفهوم استفاده می کند.حرکت ، حالت و فرم سوژه و یا همه چیزی که عکاس می خواهد در پیامش لحاظ کند در این نوع عکاسی دیده می شود.سمبلها همیشه حضور قدرتمندی دارند ، از سرخی مهیج روژ لب به نشانه خون سرخ رنگ جاری در رگها تا سبزی لجن زار به نشانه سبزی اسکناسهای پول! البته یک مشکلی که برای هر عکاس مفهومی پیش می آید اینست که درک مفاهیم استفاده شده و حدس زدن معنای آنها برای هر مخاطبی امکان پذیر نباشد. در نتیجه تلاش جهت درک مفاهیم توسط مخاطب یک چالش مهم برای عکاس مفهومی است. عکاس مفهومی برای یک عکس معانی ای عینی و یا ذهنی بسیار زیادی قائل است .البته خیلی از عکاسان مفهومی علاقه دارند ادعا کنند تنها و فقط تنها یک مفهوم عینی برای هر عکس وجود دارد واز خلال عکسهایشان صرفنظر از پس زمینه های ذهنی مخاطبان آنها همان یک معنا برای بیننده قابل باز یافت می دانند. گرچه هستند عکاسان مفهومی ای که نیت دیگری در سر دارند آنها می خواهند مخاطب نهایت درک ذهنی خودش را از عکس داشته باشد. آنها می خواهند احساسات زیادی را ایجاد کنند. آنقدر متفاوت و متعدد به تعداد آدمهایی که بیننده آثارشان هستند. اما واقعا چرا چنین است؟ آفرینش یک تصویر هیجان انگیز که باعث به فکر فرو رفتن بیننده ها می شود و ارتباطی بین خاطرات و تجربیات آنها با احساسات می گردد چرا اینقدر مهم است؟ این سئوالهایی هستند که عکاس مفهومی می خواهد با آثارش به آنها پاسخ دهد

ترکیب بندی: دو اردوگاه اصلی برای ترکیب بندی در عکاسی مفهومی متصور می باشد: در یک سو کوششی در ایجاد یک ترکیب بندی کمینه و ایجاد غنای بصری بالا از این طریق. بیشترعکاسان مفهومی مینیمال ترکیب هایی ایجاد می کنند که فوکوس و تمرکز دقیقا بر روی یک سوژه باشد . یک مفهوم منفرد ، که باعث تمرکز بیننده بر روی یک فکر مشخص میگردد. ایده قرار گرفتن سوژه بر روی بکگراند سفید پاکیزه بخاطر همین منظور است: یعنی پرهیز از مخشوش شدن ایده اصلی. در سویی دیگر کمی پیچیدگی وجود دارد. این هنرمندان کسانی هستند که مکانهای شلوغ و تعدد سوژه را بر می گزینند که اغلب فاقد تمرکز بر روی سوژه ای واحد است. ترجیحا هر سوژه ، هر نماد در این مکانها یک نقشی برای دیگری بازی می کند خلق چشم اندازهای وسیع از ایده های که در عین حالی که پیام کلی ای را توصیف می کنند ولی هنوز بشدت خاص و یکه هستند.

زیبائی شناسی : تعداد بسیار زیاد از عکاسان مفهومی کوشش نمی کنند که حتما آثارشان زیبا باشد و یا حتی الزاما به چشم زیبا بیاید. عکاسی مفهومی می بایستی ساده باشد یا حتی در برخی موارد عمدا زشت ارائه می شود تا ایده از خلال تصاویر بیان شود. تعداد زیادی از عکاسان مفهومی تلاش دارند تصاویر تا حد ممکن طبیعی بنظر آید بطوری که حواس بیننده از ایده اصلی عکس منحرف نشود که در اصل نیت و خاستگاه اولیه این نوع از عکاسی هم است.





برچسب ها: عکاسی HDR، عکاسی مفهومی، کافه عکس دات کام،
ادمین شنبه 23 اسفند 1393 نظرات ()

عکاسی در شب می‌تواند عکس‌هایی زیبا و دیدنی را برایتان به ارمغان بیاورد. خیابان‌های شهر در رنگارنگ‌ترین زمانشان هستند، هنگامی که چراغ‌های رنگارنگ خیابان‌ها روشن هستند. غروب آفتاب رنگ‌های درخشانی را می‌سازد که می‌تواند منظره‌ی زیبایی را برایتان به منظور عکاسی در شب ایجاد کند. شما می‌توانید عکس‌های در نور کم شب را به کمک یک اس‌ال‌آر و کیت‌لنزی که به همراه آن گرفته‌اید بگیرید. همه اس‌ال‌آرها نیازهای مقدماتی برای عکاسی در شب را دارند. دوربین‌های کامپکت «فشار بده و بگیر» یا point and shot که دارای تنظیمات دستی باشند نیز می‌توانند برای این‌کار استفاده شوند. در ادامه چند نکته مقدماتی برای گرفتن عکسای زیبا در شب و یا نور کم ارائه می‌شود. از سه پایه استفاده کنیداولین چیزی که شما به آن احتیاج دارید یک سه‌پایه است، حتی اگر حمل کردن آن ناراحت کننده و دردناک باشد. در عوض، این کار بهترین راه برای مطمئن شدن این مسئله است که عکس‌‌هایی که در نور کم می‌گیرید شارپ خواهند بود. تعدادی از دوربین‌های جدید دارای قابلیت کاهش لرزش هستند که به شما عکس‌هایی شارپ در سرعت کم شاتر می‌دهند. اما همچنان استفاده از سه پایه بهترین گزینه برای داشتن عکس‌هایی شارپ‌تر در نور کم خواهد بود. شما به راحتی می‌توانید سه‌پایه‌ای متناسب با بودجه‌ی خود پیدا کنید، ولی حتما مطمئن شوید که این سه‌پایه توانایی حمل وزن نهایی دوربین و لنزتان را داشته باشد و به اندازه‌ی کافی برای حمل کردن راحت باشد. از تنظیمات «اولویت با دیافراگم» دوربین خود استفاده کنیددر این حالت شما با کنترل کردن دیافراگم، به دوربین اجازه می‌دهید که خودش سرعت شاتر مناسب را برای نوردهی صحیح انتخاب کند. در دوربین‌های معمول اس‌ال‌آر میزان دیافراگم f/8 ، شما را مطمئن خواهد کرد که عکس‌هایتان کاملاً شارپ و با عمق میدان مناسب خواهند بود. در دوربین‌های point-and-shot که سنسورهای کوچکی دارند، این کار را می‌توان با میزان دیافراگم f/4 نیز انجام داد. دوباره در اینجا استفاده از سه پایه به شما کمک خواهد کرد که عکس‌هایی که با سرعت‌های شاتر یک یا دوثانیه و یا بیشتر، می‌گیرید بدون بلور یا محوشدگی باشند. همچنین در این حالت بهتر است که ISO دوربین خود را در کمترین میزان قرار دهید تا عکس‌های شما نویز کمتری داشته باشند. از سلف‌تایمر دوربین‌تان برای گرفتن عکس استفاده کنیداز سلف‌تایمر دوربینتان یا کابل شاتر (دکلانشور) و یا کنترل از راه دور برای گرفتن عکس استفاده کنید تا از هرگونه تکان خوردن دوربین هنگام فشردن دکمه شاتر جلوگیری کنید. اکثر دوربین‌ها دارای سلف‌تایمر ۲ یا ۱۰ ثانیه هستند، که استفاده از این قابلیت بهترین گزینه خواهد بود. تراز سفیدی دوربین را روی نور روز تنظیم کنیداکثر دوربین‌های دیجیتال به طور پیش‌فرض تنظیم تراز سفیدی (وایت بالانس) آن‌ها روی حالت اتوماتیک است. اما در حالت اتوماتیک دوربین سعی می‌کند تا رنگ نور چراغ‌ها به سفید برساند و در نتیجه رنگ‌های شفاف و زنده‌ی عکس را تغییر خواهد داد. تنظیم «نور روز» رنگ‌های زیبا و زنده‌ی غروب خورشید را بدون آنکه دستکاری زیادی بکند، بهتر حفظ خواهد کرد. در بهترین زمان نور عکس بگیرید ، بهترین زمان شب برای عکاسی هنگامی است که هنوز مقداری رنگ در آسمان باقی مانده است. این زمان عکس‌های رنگارنگ‌تری را نسبت به زمانی که هوا کاملا تاریک است، به شما می‌دهد، هنگامی‌که نور طبیعی با نورهای خیابان مخلوط می‌شود، نتیجه کار می‌تواند کاملاً چشمگیر باشد. نیم‌ساعت قبل، همزمان و بعد از غروب می‌توانند بهترین زمان برای عکاسی باشند. عکس‌ها و تنظیمات را بررسی کنیدعکس‌هایتان روی صفحه ال‌سی‌دی دوربینتان بررسی و مقایسه کنید. آیا از عکس‌هایی که گرفته‌اید راضی هستید و آن‌ها را دوست دارید؟ اگر عکس‌هایتان تاریک هستند از ابزار تصحیح نوردهی (exposure compensation) برای تنظیم نوردهی در سرعت شاتر بالا استفاده کنید. همینطور اگر عکس‌هایتان بیش از حد روشن است از همان ابزار برای تصحیح نوردهی در سرعت شاتر کم استفاده کنید. معمولا اکثر دوربین‌های اس‌ال‌آر ممکن است به تصحیح نوردهی نیاز داشته باشند تا عکس‌های گرفته شده زیبا و با نور مناسب به نظر بیایند.
توضیحات اضافی: تصحیح نوردهی چیست؟ابزارهای سنجش نور دوربین‌ها کامل نیستند. گاهی اوقات اندازه‌های انتخاب شده توسط دوربین عکس‌هایی با نور خیلی زیاد و یا با نور خیلی کم ایجاد می‌کنند. تصیح نوردهی ویزگی‌ای در دوربین است که به شما اجازه می‌دهد تا نوردهی را تنظیم کنید. با انجام این کار شما می‌توانید به صورت دستی نوردهی را تا جایی‌که عکس به اندازه‌ی کافی روشن‌تر و یا تیره‌تر شود تنظیم کنید. معمولاً میزان این تغییرات بین -۲ تا +۲ EV و با گام‌های ۱/۳ (یک‌سوم) می‌باشد. هر دوربین ممکن است تفاوت‌های اندکی در روش‌های اعمال این تنظیمات داشته باشد، بنابراین لطفا به دفترچه راهنمای دوربین خود مراجعه کنید. حالت الویت با دیافراگم چیست؟ حالت الویت با دیافراگم یا تقدم با دیافراگم، یک تنظیم در دوربین است که به شما اجازه می‌دهد تا عدد دیافراگم را خودتان انتخاب کنید. در این حالت دوربین به طور خودکار سرعت شاتر مناسب برای این دیافراگم را تشخیص می‌دهد. هدف اصلی از حالت الویت با دیافراگم کنترل عمق میدان است. عمق میدان فاصله‌ای است که در آن اشیا در پیش‌زمینه و پس‌زمینه‌ای که شما انتخاب کرده‌اید شارپ و یا محو (بلور) هستند. در عکاسی منظره در شب شما باید مطمئن باشید که فوکوس تصویرتان کاملا شارپ باشد. برای این‌کار بایستی عدد دیافراگم‌تان به میزان مناسب بزرگ باشد. دیافراگم لنز شما ممکن است از ۲٫۸ یا ۳٫۶ به عنوان بازترین دریچه شروع شود تا کوچک‌ترین دریچه که ممکن است f/16 یا f/22 باشد. دیافراگم (دریچه) بازتر منجر به محوتر شدن بک‌گراند عکستان و کاهش عمق میدان می‌شود. بسته‌تر شدن دیافراگم که همان بزرگتر شدن عدد آن است باعث شارپ‌تر شدن پس‌زمینه و پیش‌زمینه عکستان خواهد شد. تنظیم دیافراگم روی f/8 یا f/11 معمولاً برای بدست آوردن فوکوسی کاملاً شارپ در عکاسی منظره مناسب هستند.




برچسب ها: عکاسی در شب، کافه عکس، نوردهی، دیافراگم، عمق میدان، cafeax،

عکاسی نوردهی دوگانه یا دوبل (Double Exposure) چیست؟ در حقیقت Double Exposure در زمان دوربین های آنالوگ یک اشتباه بود، به این شکل که شما اگر فراموش می کردید بعد از گرفتن عکسی فیلم را رد کنید بر روی یک فیلم دو عکس ثبت می شد، که حالا بعد از گذشت سالها این «اشتباه» با ذوق بعضی عکاس ها به یک سبک تبدیل شده است. در این آموزش به شما خواهیم گفت که Double Exposure چیست، چه زمانی باید از این تکنیک استفاده کنید و اگر دوربین شما قابلیت عکاسی نوردهی دوگانه را ندارد چه کار باید بکنید.

دقیقاً Double Exposure چیست؟

یک تکنیک ساده عکاسی است که یک عکس را بر روی عکس دیگری سوار می کند.

به نظر می رسد در زمان عکاسی فیلمی (با دوربین های آنالوگ) این یک اشتباه بوده…

نوردهی دوگانه – Double Exposure در قدیم یک اشتباه حرفه ای بود. مشکل در سیستم رد کردن فیلم دوربین و یا بعضی بی دقتی ها باعث می شدند که دو عکس بر روی یک فیلم ضبط شوند. اما مزایای ثبت دو عکس در یک فریم به زودی توسط عکاسانی مانند Sarah Moon کشف شد.

چطور این تکنیک که روی فیلم های عکاسی انجام می شد را روی دوربین های دیجیتال پیاده کنیم؟

بعضی از دوربین ها خود قابلیتی دارند که در آن می توان چند عکس را تلفیق کرد. این قابلیت معمولاً در تنظیمات Menu و یا Drive Mode دوربین با نام نوردهی چندگانه یا Multiple Exposure قرار دارد، که با فعال کردن این قابلیت دوربین ابتدا عکسی می گیرد و سپس به شما اجازه می دهد تا بر روی عکس گرفته شده عکس دیگری بگیرید.

پس همه دوربین ها این قابلیت را ندارند؟

خیر. اما این قابلیت بر روی تعداد زیادی از دوربین های کامپکت – Compact و SLR وجود دارد. حتی در بعضی دوربین ها قابلیتی برای کمک به شما وجود دارد، به شکلی که عکس اولیه را به صورت محو بر روی LCD نشان می دهد تا زمانی که می خواهید عکس دوم را بگیرید بتوانید تلفیق این دو عکس را بهتر تجسم کنید، و قبل از گرفتن عکس دوم تصویری از عکس نهایی در ذهنتان داشته باشید.

چه چیزی باعث می شود عکس نوردهی دوگانه – Double Exposure خوب باشد؟

برای یک منتاژ هنری، یک بافت را با یک شکل گرافیکی قوی تلفیق کنید. می توانید یک عکس کلوز آپ – Close Up از دیوار یا پرده بگیرید و به عنوان پس زمینه عکس اصلی از آن استفاده کنید، که در عکس نهایی مانند یک بافت یا تکسچر برای سوژه اصلی دیده می شود. عکس دوم در قسمت های تاریک عکس اول بهتر دیده می شود. می توانید برای کنترل کردن شرایط نوری عکس ها از جبران نوردهی دوربین (Exposure Compensation) استفاده کنید.

اگر دوربین من چنین قابلیتی نداشت باید چکار کنم؟

نگران نباشید. شاید حتی در این روز ها بهتر باشد این کار را با دوربین انجام ندهیم. اگر این کار را در فوتوشاپ – Photoshop (یا هر برنامه ویرایش عکس دیگری) انجام دهید خیلی انعطاف بیشتری خواهید داشت.

چرا استفاده از برنامه های ویرایش عکس انعطاف بیشتری دارد؟

لازم نیست دو عکس را در یک زمان بگیرید. شما می توانید عکسی که سالها قبل گرفته اید را با عکسی جدید تلفیق کنید. اگر علاقه زیادی به تکنیک Double Exposure پیدا کردید می توانید فولدری از عکس هایتان از بافت های تاریک نگهداری کنید تا بتوانید از آنها در منتاژ یا نوردهی دوگانه خود استفاده کنید. یا می توانید تکسچر یا بافت های مورد نظرتان را از سایت های مختلف دانلود کنید.

انجام این کار در فوتوشاپ کار پیچیده ایست؟

خیر، اصلاً. شما یک عکس را باز می کنید، تمام عکس ها را کپی می کنید (به همان صورت که نوشته ای را از یک فایل ورد کپی می کنید)، بعد این عکس ها را بر روی عکس دوم می اندازید. و بعد می توانید با استفاده از ابزار های مختلف ترکیب این دو عکس را به بهترین شکل تغییر دهید.

چه ابزار هایی؟

هر عکس که در Photoshop باز می کنید در لایه جدا گانه ای قرار می گیرد. با تغییر دادن شفافیت لایه، یا Opacity آن، می توانید مقدار بیشتری از لایه زیرین را ببینید، و تأثیر این افکت را بیشتر و یا کمتر کنید. شما همچنین می توانید Blending Mode لایه را تغییر دهید، تا نحوه ترکیب لایه بالایی با لایه زیرین را تغییر دهید. Multiply، Soft Light، Hard Mix و Exclusion تنها تعدادی از Blending Mode ها هستند که ارزش امتحان کردن را دارند، که هر کدام از آنها تأثیر کاملاً متفاوتی در ترکیب لایه ها دارند. همچنین می توانید از ماسک استفاده کنید و تأثیر قسمت خاصی از لایه بالایی را کمتر و یا بیشتر نمایید.

آیا تکنیک Double Exposure کاربردی جدی و غیر هنری هم دارد؟

بله. خیلی از عکس های زیر آبی فوق العاده با استفاده از تکنیک Double Exposure گرفته شده اند؛ گرفتن عکس کلوزآپ از موجودی دریایی با استفاده از فلاش موجب می شود که پس زمینه عکس به دلیل فاصله زیادی که با سوژه دارد کاملاً سیاه شود. با ترکیب چنین عکسی با عکسی از خود آب، عکس ظاهر طبیعی تری پیدا می کند. در عکس های استودیو ای، از این تکنیک برای ثبت چند فلاش در یک عکس استفاده می شود. یعنی می توان با بسته گذاشتن دیافراگم عکس گرفت تا عمق میدان بیشتری داشته باشیم.




برچسب ها: عکاسی نوردهی دوگانه، Double Exposure، دبل اکسپوز، آموزش عکاسی، حرفه ای عکاسی کنیم،
ادمین پنجشنبه 9 مرداد 1393 نظرات ()

نامرئی کردن بدنتان در عکس



مکانی را انتخاب کنید که به نظرتان جالب است، من از پنجره‌ای استفاده کردم که از پرده‌های کرکره‌ای برخوردار است چون هم دسترسی به آن راحت‌ بود و هم اینکه به نظرم خطوط پرده نمای بسیار زیبایی را به عکس می‌بخشند.

نورپردازی در این نوع عکس اهمیت چندانی ندارد، شما می‌توانید از فلاش‌های وایرلس استفاده نمایید و یا حتی فلاش‌ خود دوربین نیز می‌تواند شما را به نتیجه مطلوبتان برساند. تنها موضوعی که باید در نورپردازی این نوع عکس دقت کنید این است که نورپردازی تغییری نکند. در غیر این صورت ویرایش نهایی تصویر با مشکل روبرو شده و ظاهر خوبی برای عکس شما نخواهد داشت.

من در عکسم از فلاش استفاده نکردم، تنها نور مورد استفاده در عکس لامپ‌های سقفی و لامپ ایستاده‌‌ی کنارم است که تمامی جزئیات موجود در صحنه را نمایان می‌کند.

سپس اگر شما نیز قصد دارید مثل من این کار را به تنهایی انجام دهید، باید ابتدا دوربین را بر سلف تایمر (تایمر خودکار) قرار دهید و سپس سر جای خود در کادر قرار گیرد. ممکن است لازم باشد چند عکس بگیرد تا به نتیجه‌ی مطلوب خود دست یابید. البته اگر بخواهید از شخص دیگری به عنوان سوژه استفاده کنید کارتان بسیار آسان‌تر خواهد شد.

وقتی که از وضعیت قرار گیری پس زمینه در کادر راضی بودید، از صحنه خارج شوید و عکسی از آن بگیرید. از این عکس به عنوان عکس پایه استفاده می‌شود. سپس بدون تغییر نورپردازی و کادربندی وارد کادر شدن، ژست مورد نظرتان را بگیرید و منتظر بمانید تا شاتر عمل کند. هر چندتا عکس که می‌خواهید بگیرید و تنها باید به ثابت ماندن نورپردازی و کادربندی دقت داشته باشید.

ویرایش

این آخرین گام تولید این عکس است. عکس‌ها را وارد رایانه کنید و عکس پایه و عکسی از میان ژست‌هایتان انتخاب نمایید. من می‌خواستم درون بدنم دیده شود ولی شما می‌توانید از هر بخش دیگری از بدنتان که میخواهید را نامرئی سازید.

در فوتوشاپ دو عکس را در یک پنجره باز کنید تا مانند دو لایه بر روی هم قرار بگیرند.

نام لایه‌ها را تغییر دهید تا راحت‌تر قابل تشخیص باشند. عکسی که خودتان در آن حضور دارید را بر روی عکس خالی صحنه و یا همان لایه‌ی پایه قرار دهید. سپس بر عکس بالایی (عکسی که سوژه در آن قرار دارد) Layer Mask ای اضافه نمایید.

سپس ابزار قلمو (Brush) را انتخاب کرده و رنگ آن را بر سیاه قرار دهید. در پالت لایه‌ها ماسک عکس سوژه را انتخاب کنید. سپس با استفاده از ابزار قلمو بخشی از بدنتان که می‌خواهید پاک شود را رنگ کنید. من در عکسم تنه‌ی میانی بدنم را نامرئی کردم. با حرکت دادن قلمو بر لایه‌ی سوژه عکس پایه نمایان می‌شود و این تصور را ایجاد می‌کند که بدنتان نامرئی شده است.

البته راه‌های دیگری نیز برای اینکار در فوتوشاپ وجود دارد ولی من از این روش برای ایجادش استفاده می‌کنم.

همچنین بهتر است در زمان رنگ کردن بدنتان بر بخشی از عکس که قصد نامرئی کردنش را دارید زوم نمایید. آرام حرکت کنید تا به نتیجه‌ی بهتری دست یابید. با بزرگنمایی عکس خطوط را بهتر دیده و انتخاب (Selection) بهتری بدست می‌آورید. وقتی که به نتیجه‌‌ی مورد نظرتان دست یافتید عکس را با فرمت JPG ذخیره نمایید.





(تعداد کل صفحات:9)      [ ... ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]   [ 8 ]   [ ... ]  
درباره وبلاگ

Instagram : CafeAx_com
آخرین مطالب
نظر سنجی
دوربین شما کدام است یا طرفدار کدام برند هستید ؟






نویسندگان
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :