تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

بازار خرید کافه عکس - CafeAx
صفحه اول تماس با ما RSS                     قالب وبلاگ
  
کافه عکس - CafeAx
w w w . c a f e a x . c o m
ادمین سه شنبه 31 شهریور 1394 نظرات ()

امور تخصصی فیلم ، عکس و تیزر

09121195995  -  09391098990

اینستا گرام کافه عکس

CafeAx_com



سرعت شاتر چیست؟

اصلی ترین و بهترین تعریفی که می توان برای سرعت شاتر ارائه داد “مدت زمانی ست که شاتر باز می ماند”.

در عکاسی سنتی سرعت شاتر به مدتی گفته می شد که فیلم عکاسی نور می خورد و در عکاسی دیجیتال نیز به مدت زمانی که سنسور دوربین نور می خورد سرعت شاتر گفته می شود.

موضوعات مرتبط با سرعت شاتر را به چند دسته تقسیم می کنیم تا عکاسان آماتور بتوانند راحت تر آن را بیاموزند:

* سرعت شاتر با معیار ثانیه اندازه گیری می شود:

سرعت شاتر با معیار ثانیه و یا در اکثر مواقع کسری از ثانیه اندازه گیری می شود.هرچه مخرج این کسر بزرگ تر باشد سرعت شاتر بیشتر خواهد بود.برای مثال 1/1000 سریع تر از 1/30 است.

* در اکثر مواقع باید از سرعت شاتر بالاتر از 1/60 استفاده کنید:

به این دلیل که سرعت اکثر سوژه های اطراف ما بالاتر از این میزان است و اگر با سرعتی پایین تر از این عکس بگیریم لرزش های طبیعی دست و دوربین باعث می شود عکس تار و اصطلاحا کشیده شود.

* در سرعت شاتر های پایین تر از 1/60 باید از یک سه پایه استفاده کنید:

در این وضعیت شما باید از یک سه پایه یا هر چیز دیگری استفاده کنید تا مانع کوچک ترین لرزشی شود،البته دوربین های جدید دارای سیستم ضدلرزش هستند که می تواند کمک شایانی در این زمینه کند.

* مراحل افزایش سرعت شاتر در اکثر دوربین ها معمولا به صورت افزایش دوبرابری ست:

رایج ترین مراحل سرعت شاتر عبارت است از : 1/8 ، 1/15 ، 1/30 ، 1/60 ، 1/125 ، 1/250 ، 1/500.این نظام “دوبرابری” بسیار کارآمد خواهد بود،زیرا مانند دیافراگم،زمانی که شما سرعت شاتر دوربین تان را یک مرحله افزایش می دهید در حقیقت میزان نوری که به سنسور می رسد را نصف می کنید و با کاهش آن میزان نور را دوبرابر خواهید نمود.در نتیجه افزایش یک مرحله ای سرعت شاتر و کاهش یک مرحله ای روزنه ی دیافراگم نور مشابهی به شما می دهد.

* بعضی از دوربین ها این امکان را به شما می دهند که از سرعت های شاتر بسیار پایین استفاده کنید:

این سرعت های شاتر کسری از ثانیه نیستند،البته در قالب ثانیه هستند! سرعت های شاتری مانند: 1ثانیه ، 10ثانیه ، 30ثانیه و یا بالاتر.این سرعت ها در محیط هایی با نور بسیار کم استفاده می شوند،یا برای ایجاد یک افکت خاص و یا زمانی که می خواهید حرکات فراوانی را در عکس بوجود بیاورید و به بیننده القا کنید.بعضی از دوربین ها قابلیتی به نام Bulb که به اختصار با حرف B نشان داده می شود را در اختیارتان می گذارند.حالت بالب به شما این امکان را می دهد تا هر زمانی که دکمه شاتر را پایین نگه دارید،دریچه ی شاتر باز بماند.

* زمانی که به دنبال سرعت شاتر مناسب هستید باید از خودتان بپرسید که آیا سوژه متحرکی در عکستان وجود دارد یا خیر؟:

و اینکه اگر سوژه شما متحرک است چطور می خواهید آن تحرک را ثبت کنید؟ شما دو راه دارید،یا باید سوژه متحرکتان را ثابت (Freez) کنید تا سوژه تان بدون حرکت به نظر برسد و یا به سوژه تان اجازه دهید حرکت طبیعیش در عکس مشخص شود و اصطلاحا عکس کشیده (Blur) شود تا حس حرکت به بیننده القا شود.

* برای ثابت (Freez) نمودن یک حرکت در عکس:

مانند عکسی که در زیر مشاهده می کنید،باید سرعت شاترتان را بالاتر از سرعت حرکت سوژه انتخاب کنید تا سوژه را اصطلاحا دچار یخ زدگی کنید و اگر می خواهید سوژه در عکس متحرک به نظر برسد باید سرعت شاتری پایین تر از سرعت سوژه انتخاب کنید.سرعت شاتری که انتخاب می کنید وابسته به سرعت سوژه شما و میزانی که میخواهید عکس کشیده شود است.

* احساس حرکت در عکس همیشه هم بد نیست:

در بسیاری از مواقع شما نیاز دارید حس حرکت را به بیننده القا کنید.برای مثال زمانی که می خواهید از یک آبشار عکس بگیرید و سرعت آبشار را به بیننده انتقال دهید،یا زمانی که از یک مسابقه اتومبیل رانی عکس می گیرید و میخواهید بیننده حرکت اتومبیل ها را حس کند،یا زمانی که می خواهید از آسمان عکس بگیرید و حرکت ستارگان طی یک زمان نسبتا طولانی را نشان دهید،در تمام این شرایط شما باید سرعت شاتر پایین را انتخاب کنید.به هرحال شما باید از یک سه پایه استفاده کنید و یا ریسک کنید و از تکنیک حرکت دوربین استفاده کنید.

158260109_e638bc55d2_z

127166990_fd23fd4e45_z

* فاصله کانونی و سرعت شاتر:

نکته ی دیگری که در هنگام انتخاب سرعت شاتر باید به آن توجه کنید میزان فاصله کانونی لنزی ست که از آن استفاده می کنید.فاصله های کانونی طولانی،حرکت های دوربین را برجسته می کنند و تاثیرات آن را افزایش می دهند و شما مجبور خواهید بود از سرعت شاتر بالاتری استفاده کنید (مگر اینکه لنز یا دوربین شما دارای سیستم لرزش گیر باشد).اگر سیستم لرزش گیر نداشتید مجبورید از یک قاعده ی سرانگشتی استفاده کنید،طبق این قاعده شما باید همواره از سرعت شاتری استفاده کنید که مخرجش از فاصله ی کانونی لنزتان بیشتر باشد.بطور مثال اگر یک لنز 50mm دارید سرعت شاتر 1/60 مناسب است،اما اگر یک لنز 200mm دارید باید حداقل از سرعت شاتر 1/250 استفاده کنید.

سرعت شاتر یکی از سه قابلیتی که باید به خاطر داشته باشید!

هرگز بکارگیری سرعت شاتر بدون توجه به دو عامل دیگر،یعنی دیافراگم و ایزو نمی تواند کمک شایانی به شما بکند.برای اینکه یک عکاس خوب شوید باید بتوانید با شناخت قوانین هریک از این معیارها،آن ها را در کنار یکدیگر و برای رسیدن به عکس مطلوبتان به خدمت بگیرید.زمانی که شما سرعت شاتر را تغییر می دهید ناگزیر خواهید بود یک و یا هر دو عامل دیگر را نیز به تناسب آن تغییر دهید.

بطور مثال زمانی که سرعت شاترتان را یک مرحله افزایش می دهید میزان نور رسیده به سنسور را نصف می کنید،برای جبران این کمبود نور باید دیافراگم خود را یک مرحله بازتر کنید و یا ایزو را یک مرحله افزایش دهید،البته در صورت امکان دیافراگم را باز کنید،زیرا همانطور که در مقالات قبلی گفتیم بالا بردن ایزو باعث ایجاد نویز در عکس هایتان خواهد شد.

منبع: Digital Photography School




برچسب ها: سرعت شاتر، کافه عکس، عکاسی، حرکت در عکس، Freez، Cafe Ax،

مثلث نور

سه عنصر اصلی در نوردهی عبارتند از:

1- ایزو – میزان حساسیت سنسور دوربین های دیجیتال نسبت به نور

2- دیافراگم – میزان باز یا بسته بودن روزنه ی دیافراگم در هنگام عکاسی

3- سرعت شاتر – مدت زمانی که شاتر باز خواهد ماند

به کارگیری این سه عنصر در کنار یکدیگر می تواند یک نوردهی مناسب در عکس هایمان به ما ارائه دهد.

نکته بسیار مهم این است که تغییر در هر یک از این عناصر بر دو عنصر دیگر تاثیر می گذارد و نهایتا بر عکس شما تاثیر خواهد گذاشت.این بدان معناست که شما هرگز نمی توانید با بکارگیری یکی از این عناصر به یک عکس خوب دست پیدا کنید،بلکه باید هر سه عنصر را در نظر بگیرید و در مواقع لزوم از آن ها استفاده نمایید.

برای فهمیدن رابطه ی این سه عنصر و شناخت مثلث نور می توانید از 2 مثال معروف استفاده کنید:

بسیاری از مردم برای فهم و توصیف رابطه ی بین ایزو،دیافراگم و سرعت شاتر از مثال های متفاوتی استفاده می کنند تا به ما کمک کنند بهتر این موضوع را درک کنیم.من در اینجا دو تا از معروف ترین و ساده ترین راه ها برای شناخت و فهم مثلث نور را برای شما توضیح خواهم داد.اما قبل از هرچیز این نکته را یادآور می شوم که این مثال ها،مانند اکثر مثال ها،کامل نیستند و فقط هدف را واضح تر و گویا تر می کنند.

1- پنجره:

پنجره

تصور کنید دوربین شما مانند یک پنجره است که دو بال در جلوی آن قرار دارد که باز و بسته می شود،درست مانند آن چه در عکس می بینید.

در این مثال باز یا بسته بودن دیافراگم همان سایز پنجره است،هرچه بزرگ تر باشید نور بیشتری وارد اتاق می شود و هرچه کوچک تر باشد نور کمتری وارد اتاق خواهد شد.

سرعت شاتر مدت زمانی ست که بال های پنجره باز خواهند بود،هرچه بیشتر باز بماند نور بیشتری وارد اتاق خواهد شد.

حالا تصور کنید شما در داخل این اتاق،رو به پنجره ایستاده اید و یک عینک آفتابی به چشم دارید.چشمان شما نسبت به نوری که از پنجره وارد اتاق می شود تقریبا بی تفاوت هستند.این اتفاق مانند همان ایزوی دوربین شماست.

راه های زیادی برای افزایش نور موجود در اتاق وجود خواهد داشت.شما می توانید مدت زمانی که بال های پنجره باز است را افزایش دهید (یعنی شاتر را مدت زمان بیشتری باز بگذارید)، شما می توانید اندازه ی پنجره را بزرگ تر کنید (یعنی دیافراگم را بازتر کنید)، همچنین شما می توانید عینک آفتابی خود را از چشم هایتان بردارید (یعنی ایزو را افزایش دهید).

به هر حال این مثال کامل نبود اما به شما کمک می کند با استفاده از همین ایده بتوانید راحت تر مثلث نور را بشناسید.

2- آفتاب گرفتن:

آفتاب گرفتن

یکی از مثال هایی که به تازگی توسط یکی از دوستانم با آن آشنا شدم این بود که تصور کنیم سیستم نور دوربین ما،مانند آفتاب گرفتن است!

همه ی ما دوست داریم پس از آفتاب گرفتن رنگ پوستمان زیبا باشد اما در بسیاری از مواقع پوست ما می سوزد،یک نوردهی مناسب باعث گرفتن یک عکس زیبا (رنگ پوست زیبا) می شود و یک نوردهی نا مناسب باعث سوختن و از بین رفتن عکس (سوختن پوست) می شود.

در این مثال پوست ما و حساسیت آن نسبت به نور خورشید شبیه به همان ایزوی دوربین ماست،پوست بعضی از انسان ها نسبت به بقیه حساس تر است.

سرعت شاتر در این مثال تشبیه شده به مدت زمانی که ما زیر آفتاب سپری می کنیم.هرچه بیشتر زیر آفتاب بمانید شانس بیشتری برای رسیدن به یک رنگ پوست زیبا خواهید داشت،البته نباید فراموش کرد زیاده روی در این کار موجب سوختن پوست شما خواهد شد! چیزی شبیه به همان نوردهی زیاد یا Over Exposed در عکاسی!

دیافراگم تشبیه شده به کرم ضد آفتابی که شما استفاده می کنید.کرم ضد آفتاب با توجه به استحکام و توانایی اش میزان مشخصی از نور خورشید را بازتاب می دهد،بکار گرفتن یک کرم ضد آفتاب قوی موجب رسیدن نور کمتری به پوست شما خواهد شد.در نتیجه فردی با پوست حساس نسبت به نور،با استفاده از کرم ضد آفتاب می تواند مدت زمان بیشتری از نور خورشید استفاده کند (یعنی با کوچک کردن روزنه دیافراگم میتوان میزان حساسیت سنسور نسبت به نور – ایزو – را افزایش داد).

همانطور که گفتم؛هیچ مثالی کامل نیست و نمی تواند دقیقا مشبه را توضیح دهد،اما این مثال ها می توانند در امر یادگیری کمک شایانی به شما بکنند.

از هرچه می توانید استفاده کنید!

تسلط کامل به مبحث نوردهی و توانایی گرفتن عکس با نور مناسب نیازمند تمرین و تکرار بسیار خواهد بود.این کار شبیه به یک چشم بندی است و حتی عکاسان با تجربه نیز تنظیمات خود را آزمایش می کنند تا اشتباهی رخ ندهد.به یاد داشته باشید تغییر دادن هر یک از این عناصر فقط در نوردهی عکس شما تاثیر نمی گذارد بلکه هر یک از عناصر می تواند تاثیرات دیگری در عکس داشته باشید (برای مثال همان طور که در مقالات گذشته گفتیم تغییر دیافراگم موجب تغییر عمق میدان، تغییر ایزو موجب تغییر میزان نویز و تغییر سرعت شاتر موجب تغییر سرعت سوژه در عکس خواهد شد).

نکته ی قابل توجه در رابطه با دوربین های دیجیتال این است که آن ها بهترین گزینه برای یادگیری مثلث نور هستند،زیرا در این دوربین ها شما می توانید با کمترین هزینه و انرژی موارد متعددی را امتحان کنید و به نتایج مختلفی دست پیدا کنید.شما می توانید بدون صرف هزینه هر تعداد عکسی که می خواهید بگیرید،همچین می توانید از حالت های اتوماتیک و دستی آن استفاده کنید، معمولا دوربین های دیجیتال حالت های نیمه اتوماتیک نیز دارند مانند حالت تقدم سرعت شاتر و یا تقدم دیافراگم که به شما اجازه می دهند فقط یک یا دو متغیر از مثلث نور را تغییر دهید و بقیه متغیر ها با توجه به یک یا دو متغیری که شما تغییر داده اید به شکل اتوماتیک تغییر می کنند.

منبع: Digital Photography School




برچسب ها: مثلث نور، کافه عکس، نوردهی در عکاسی، دیجیتال،

دیافراگم چیست؟

به زبان ساده دیافراگم میزان باز یا بسته بودن روزنه ی لنز هنگام عکاسی را مشخص می کند.

زمانی که شما دکمه شاتر دوربین تان را فشار می دهید یک روزنه باز می شود که به سنسور دوربین شما اجازه می دهد تا منظره ای که شما مایل به ثبت آن هستید را ثبت کند.شماره دیافراگمی که شما تعیین نموده اید بر روی سایز روزنه تاثیر می گذارد.هرچه روزنه باز تر باشد میزان نور بیشتری به سنسور می رسد و هرچه بسته تر باشد نور کمتری به سنسور دوربین شما می رسد.

روزنه دیافراگم با معیاری به نام f-stops اندازه گیری می شود.در اینجا ما میزان روزنه دیافراگم را با فرمت f/number نشان خواهیم داد.برای مثال: f/2.8, f/4, f/5.6,f/8,f/22.تغییر از یک استاپ به استاپ دیگر،میزان باز بودن لنز دوربین تان را نصف یا دوبرابر می کند و میزان نوری که به سنسور می رسد به همین ترتیب تغییر خواهد کرد.به یاد داشته باشید تغییر در سرعت شاتر از یک استاپ به استاپ دیگر نیز می تواند نور را نصف یا دو برابر کند.یعنی شما می توانید با کاهش دیافراگم و افزایش سرعت شاتر،و یا برعکس،به مقدار نور مشابهی دست پیدا کنید.این قانون به ظاهر ساده را حتماً به خاطر بسپارید زیرا در آینده کمک های فراوانی به شما می کند.

نکته ای که بسیاری از عکاسان نوپا را آزار می دهد این است که دیافراگم باز که میزان نور بیشتری را به سنسور می رساند با اعداد کوچک نشان داده می شود و دیافراگم بسته که میزان نور کمتری را به سنسور می رساند با اعداد بزرگ نشان داده می شود.یعنی در f/2.8 دیافراگم باز تر از f/22 است.شاید در ابتدا فکر کنید اشتباهی رخ داده اما با گذشت زمان به این قوانین عادت خواهید کرد.

عمق میدان و دیافراگم

تغییر عدد دیافراگم تاثیرات بسیاری در عکس های شما دارد که باید آن ها را به خاطر بسپارید اما مهم ترین تاثیر آن عمق میدانی ست که در عکس های شما وجود خواهد داشت.

عمق میدان (DOF) میزان فکوس عکس شماست.عمق میدان زیاد به این معناست که اکثر عکس شما در فکوس است و هیچگونه تاری ای در آن دیده نمی شود.چه اشیایی که نزدیک به دوربین هستند چه اشیایی که از دوربین فاصله دارند.عکسی که در زیر مشاهده می کنید با f/22 گرفته شده،همانطور که می بینید پیش زمینه و پس زمینه ی عکس کاملا واضح است.

نمونه عکس با دیافراگم بسته

عمق میدان کم به این معنی ست که فقط قسمتی از عکس فکوس است و بقیه ی آن تار است.برای مثال به عکس زیر توجه کنید:

نمونه عکس با دیافراگم باز

همانطور که می بینید قسمت زرد رنگ گل فکوس است اما بقیه ی گل در حالی که شاید کمتر از یک سانتی متر با نقطه ی فکوس فاصله داشته باشند تار هستند.این یک نمونه برای عمق میدان کم است که با f/4.5 گرفته شده است.

اندازه دیافراگم تاثیر بسیار زیادی در عمق میدان دارد.دیافراگم باز (که شماره ی کوچک تر دارد) عمق میدان کم و دیافراگم بسته (که شماره ی آن بزرگ تر است) عمق میدان زیاد در عکس های شما به وجود خواهد آورد.

در ابتدا این قوانین می تواند شما را کمی گیج کند اما بهترین راه این است که به خاطر بسپارید عدد کمتر عمق میدان کم تری به شما می دهد و عدد بیشتر عمق میدان بیشتری به شما می دهد.

با دو مثال در همین رابطه به شما کمک می کنیم تا بیشتر با این موضوع آشنا شوید.دو عکس از یک صحنه با دو عدد دیافراگم مختلف گرفته ایم.

عکس اول با f/22 و عکس دوم با f/2.8 گرفته شده است.تفاوت میان این دو عکس کاملا مشخص است.در تصویری که با f/22 گرفته شده هر دو گل فکوس است و علاوه بر این پس زمینه نیز به میزان بسیار کمی تار شده است اما در عکس دوم که با f/2.8 گرفته شده گل سمت چپ فکوس است و گل سمت راست به دلیل فاصله ی کمی که با نقطه فکوس دارد کمی تار شده و پس زمینه به دلیل فاصله زیادش تا حد زیادی تار شده است.

نمونه عکس با دیافراگم بسته

نمونه عکس با دیافراگم باز

بهترین راه برای درک بهتر این آموزش،این است که همین حالا دوربین تان را بردارید و همین آزمایش را تکرار کنید.نقطه ای را پیدا کنید که در کادر شما اجسامی با فاصله ی دور و نزدیک نسبت به دوربین تان وجود داشته باشد،سپس از همین صحنه یک بار با دیافراگم بسته و یک بار با دیافراگم باز عکس بگیرید.خیلی راحت متوجه تاثیر دیافراگم بر عمق میدان خواهید شد.

بعضی از انواع عکاسی نیاز به عمق میدان زیاد (دیافراگم بسته) دارند:

برای مثال در عکاسی از طبیعت یا مناظر اکثرا از دیافراگم بسته (شماره اف بالا) استفاده می شود.این تنظیمات به عکاس اطمینان می دهد که از دورترین جزئیات تا نزدیک ترین آن ها به وضوح در عکس مشخص خواهد بود.

در حالت دیگر،در عکاسی پرتره استفاده از عمق میدان کم بسیار کارآمد خواهد بود،زیر صورت سوژه را واضح و پس زمینه را کمی تار می کند و این میتواند جلوه ی بسیار زیبایی به عکس شما بدهد.زیرا فکوس بودن سوژه و تار بودن بقیه اشیای موجود در صحنه باعث می شود توجه مخاطب فقط به سوژه جلب شود.در این مورد شما باید از دیافراگم باز (عدد کمتر) استفاده کنید.

عکاسان ماکرو بیشترین استفاده را از دیافراگم باز دارند زیرا آن ها نیاز دارند فقط نقطه فکوس عکسشان واضح باشد تا دیگر اجزای تصویر توجه مخاطب را منحرف نکند و آن ها بتوانند مقصود و هدف خود را به ساده ترین شکل ممکن به مخاطب انتقال دهند.

منبع: Digital Photography School




برچسب ها: دیافراگم، Aperture، کافه عکس، Cafe Ax، f/2.8، عکاسی دیجیتال، عدد اف،
ادمین شنبه 24 مرداد 1394 نظرات ()
عکس های رنگی از تهران















برچسب ها: تهران قدیم، کافه عکس، عکس های قبل از انقلاب، عکس های قدیمی،
.





(تعداد کل صفحات:9)      [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]   [ ... ]  
درباره وبلاگ

Instagram : CafeAx_com
آخرین مطالب
نظر سنجی
دوربین شما کدام است یا طرفدار کدام برند هستید ؟






نویسندگان
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :